ตอนที่ 10

991 คำ

“ผมจะทำให้คุณนายลืมผัวแก่ไปตลอดกาล...ต่อจากนี้คุณนายต้องคิดถึงท่อนเอ็นของผมแค่คนเดียว” เชิดกดสะโพกโถมใส่อย่างดุดันไม่ยั้ง เสียงกระแทกดังเฉอะแฉะสะท้อนก้องทั่วห้องรับแขก ร่างสูงใหญ่โน้มตัวลงแนบชิดแผ่นหลังขาวนวล มือหนากอบกุมสะโพกเธอไว้แน่น ควบคุมทุกจังหวะการเคลื่อนไหวด้วยแรงดิบเถื่อนที่สะสมมานาน “แบบนี้แหละคุณนาย…ยันแขนให้มั่น แล้วปล่อยสะโพกตามแรงผม” เสียงทุ้มพร่าแฝงความกระหายกระซิบข้างหู สลับกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วง พลอยชมพูตัวสั่นระริก ทำตามโดยไม่รู้ตัว เธอยันแขนลงกับพรม สะโพกงามแอ่นขึ้นรับแรงกระแทกแทบทุกจังหวะ ดวงตาฉ่ำปรือพร่ามัว น้ำเสียงพร่าครางออกมาไม่ขาดปาก “อ๊ะ…อ๊าาา…เชิด…มันเสียวเหลือเกิน…ฉันจะขาดใจแล้ว!” “อ๊ะ…อูยยย...เชิดทำไม่เก่งอย่างนี้ ฉันเสียวรูไปหมดแล้ว” เชิดแสยะยิ้มพึงพอใจ ยิ่งเห็นคุณนายเชื่อฟัง เขาก็ยิ่งกระแทกร่องเสียวของเธอแรงขึ้น จนร่างบางกระตุกถี่ไม่หยุด มือหนาอีก

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม