ตอนที่ 8

ร่างสูงใหญ่ของเชิดยังคงกดแนบแน่น สะโพกแกร่งบดเบียดตรึงร่องรักคับแคบเอาไว้เขาไม่ยอมถอนท่อนเอ็นออก เสียงหอบหนักสะท้อนชัดในความเงียบ พลอยชมพูยังคงตัวสั่นระริก หอบหายใจแรง ดวงตาฉ่ำปรือพร่ามัวเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา และความซ่านเสียวจากจุดสูงสุดที่เพิ่งผ่านพ้น แต่เชิดไม่หยุดแค่นั้น แววตาคมยังคงลุกโชนด้วยไฟราคะที่รอคอยมานาน เขาก้มลงจูบเธอแรงๆ ดูดกลืนริมฝีปากบางอย่างหิวกระหาย ขณะเดียวกันสะโพกแกร่งก็เริ่มขยับอีกครั้ง กระแทกดันเข้าไปทั้งที่ยังคงแช่ลึกอยู่ “อ๊ะ…เชิด…ไม่นะ…ฉันเพิ่ง…” พลอยชมพูร้องครางเสียงสั่น พยายามดันไหล่เขาออก แต่แรงของเธอแทบไม่มีเหลือ ร่างบางกลับตอบสนองโดยไม่รู้ตัว เมื่อแท่งร้อนยังคงถาโถมหนักหน่วง “ผมไม่มีทางปล่อยคุณนายไปง่ายๆ หรอก ผมรอวันนี้มาตั้งนาน…คืนนี้ผมจะเอาคุณนายให้หนำใจไปเลย” เชิดกัดกราม คำรามพร่าใกล้หู สิ้นคำสะโพกแกร่งก็เร่งจังหวะใหม่ เสียงกระแทกถี่รัวดังสนั่นกว่าเดิม โซฟาสั่นสะ เทือนอย่างรุนแรง พลอยชมพูครางเสียงหลง ดวงตาปรือฉ่ำเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ไม่อาจปฏิเสธอีกต่อไป ทุกสัมผัสที่สามีไม่เคยให้ ทุกสิ่งที่เธอโหยหามานาน บัดนี้เชิดมอบให้อย่างไม่รู้จักพอ และเธอก็ถูกกลืนกินไปกับความเร่าร้อนรอบใหม่จนหมดสิ้น เสียงหอบกระเส่าของทั้งคู่ยังคงดังสะท้อนในห้อง รับแขกที่มืดเงียบ โซฟาใหญ่ซึ่งรองรับแรงกระแทกมาหลายต่อหลายครั้งเริ่มสั่นสะเทือนจนแทบรับไม่ไหว เชิดสบตาพลอยชมพูที่นอนหอบระทวย ก่อนจะแสยะยิ้มมุมปากแล้วโน้มกายมากระซิบเสียงแหบพร่า “ตรงนี้มันแคบเกินไป สำหรับสิ่งที่ผมอยากทำกับคุณ นาย” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าคมเข้ม เขาสอดแขนแข็งแรงโอบรัดร่างบาง ลากลงมาวางบนพรมหนานุ่มกลางห้อง พลอยชมพูยังครางหอบไม่หยุด ร่างบางไร้เรี่ยวแรงแต่กลับเต็มไปด้วยแรงสั่นสะท้านที่ก่อมาจากไฟราคะ เชิดจัดท่าทันที เขาคุกเข่าลงตรงหว่างขา มือหนาจับข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างวางทาบบนแผงอกกว้าง สายตาคมกริบทอดมองเรือนร่างอวบอิ่มที่เผยออกเต็มตา เขาดึงสะโพกของเธอให้ยกสูงขึ้น ก่อนจะจับแท่งร้อนขนาดเท่าแขนเด็กมาจ่อตรงทางรักที่ยังฉ่ำเยิ้มไม่หยุด พรวด!!! เพียงแรงดันแรก เสียงกระแทกหนักหน่วงก็ดังสะท้อน “อึก! อ๊าาา!” พลอยชมพูร้องเสียงหลง ร่างบางสะบัดศีรษะไปมา เมื่อแท่งร้อนขนาดมหึมาฝังลึกเข้าไปจนสุด ปลายเท้าที่ทาบอยู่บนอกกำยำของเขาสั่นไหวไม่หยุด ดวงตาฉ่ำพร่ามัวด้วยแรงเสียวซ่านเกินรับไหว เชิดขบกรามคำรามต่ำ สะโพกแกร่งกระแทกรูเสียวซ้ำอีกครั้งอย่างรุนแรง มือหนากอบกุมข้อเท้าเธอไว้แน่นเพื่อยันแรงขยับ ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! “คุณนาย…ทั้งร่างของคุณนายเป็นของผมแล้ว...ซี้ดด” เชิดเอ่ยเสียงกระเส่า ทุกจังหวะที่กระแทกเข้าออกร่องเสียวของคุณนายเร่าร้อนเต็มแรง ทำให้ร่างบางกระตุกเร่า เสียงครางหวานพร่าดังสะท้อนลั่นไปทั่วห้องรับแขก ความเร่าร้อนที่โหมกระหน่ำบนพรมหนานั้นทวีขึ้นเรื่อยๆ จนไม่มีสิ่งใดหยุดยั้งได้อีกต่อไป พลอยชมพูปล่อยตัวปล่อยใจให้เชิดเป็นคนกำหนดทุกจังหวะ สะโพกบางถูกยกสูงขึ้นตามแรงมือหนาที่จับตรึงไว้ ร่องรักตอดรัดแท่งร้อนขนาดเท่าแขนเด็ก จนเสียงกระแทกดังสะท้อน ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก! “อ๊ะ...อ๊าา...ชะ...เชิด...เสียว...เสียวเหลือเกิน” “อื้ออ...ลำของเชิดแน่นรูฉันเลย...อ๊ะ...อ๊าา” พลอยชมพูหลับตาครางเสียงสั่น แต่ในขณะเดียวกันก็ลืมตาขึ้นมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม ร่างกายสั่นสะท้านไปตามแรงรักที่ไม่เคยได้สัมผัสมาตลอดหลายปีของการแต่งงาน สามีของเธอไม่เคยพาไปสู่ท่าแปลกใหม่ ไม่เคยโอบกอดอย่างเร่าร้อนเช่นนี้ สิ่งที่เชิดทำกลับเติมเต็มทั้งกายทั้งใจ ทำเอาเธอหลงใหลจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น “อ๊าาา…เชิด…มัน…มันดีเหลือเกิน…” เสียงครางพร่าแผ่วหลุดจากริมฝีปากแดงซ่าน แววตาที่เธอมองคนสวนเต็มไปด้วยความโหยหาและการยอมจำนน เชิดคำรามต่ำในลำคอ กระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่รูเสียวถี่แรงกว่าเดิม เขายิ้มพึงพอใจเมื่อเห็นคุณนายผู้สูงศักดิ์บิดเร่าร้องครางอย่างไม่อาย เพราะรสสวาทที่เขามอบให้ ร่างบางใต้ร่างโอนอ่อนและยอมตามทุกท่วงท่าที่เขานำพาไปอย่างไม่อาจปฏิเสธ ในวินาทีนั้นพลอยชมพูรู้ตัวชัดเจน ว่าเธอติดใจในรสสวาทของคนสวนที่แสนดิบเถื่อนและเร่าร้อนอย่างถอนตัวไม่ขึ้น เชิดแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบวาววับด้วยแรงปรารถนา เขายิ้มกว้างเมื่อเห็นร่างบางใต้ร่างบิดเร่า เสียงครางหวานพร่าดังลั่นห้องไม่หยุด ดวงตาฉ่ำเยิ้มของพลอยชมพูมองเขาอย่างหลงใหล “คุณนาย…ผมจะปรนเปรอความเสียวให้ จนคุณนายลืมผัวแก่ๆ ไปเลย” เขากระซิบเสียงต่ำพร่า ก่อนเร่งแรงกระแทกหนักหน่วงจนพรมใต้ร่างสั่นสะเทือน ทุกจังหวะที่เชิดถาโถมใส่พลอยชมพู ไม่ใช่เพื่อตอบ สนองความใคร่ของเธอเพียงคนเดียว แต่ยังเป็นการระบายความต้องการที่เขาเก็บเอาไว้มาเนิ่นนาน แรงสั่นสะท้านจากร่างบางที่ตอดรัดแท่งร้อนทำให้เชิดยิ่งคลั่ง เขาเร่งจังหวะการกระแทกเร่าร้อนยิ่งขึ้นอย่างไม่ปรานี พลอยชมพูครางเสียงหลง แขนเรียวยกขึ้นโอบรัดลำคอแกร่ง ดวงตาเปล่งประกายพร่าเต็มไปด้วยความสุขสมที่ไม่เคยได้รับจากสามีมาก่อน บัดนี้เธอเพลิดเพลินและโอนอ่อนยอมมอบทุกอย่างให้กับคนสวนที่กำลังสานไฟรักจนลุกโชน เชิดกดจูบลงบนริมฝีปากบางอีกครั้ง กลืนกินเสียงครางหวานพร่าของเธอไว้ทั้งหมด ร่างสูงใหญ่กระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่ร่องเสียวด้วยความเร่าร้อนรุนแรงไม่หยุด ราวกับจะจารึกลงในกายและใจของพลอยชมพู ว่าเขาจะเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอรู้จักคำว่าเร่าร้อนอย่างแท้จริง เสียงกระแทกถี่แรงยังคงดังสะท้อนก้องห้องรับแขก จังหวะสุดท้ายเชิดกดสะโพกแนบชิด ปลายหัวเห็ดสอดลึกจนชนกับผนังด้านในสุด ทำเอาร่างบางใต้ร่างสะท้านเฮือก “อ๊ะ...อ๊ายยย” พลอยชมพูกรีดร้องเสียงหลง ร่างบางเกร็งกระตุกแรง เสียงครางพร่าดังก้องห้องรับแขก ขณะที่เชิดเองก็กัดฟันคำรามต่ำ ปลดปล่อยแรงกลัดมันเข้าใส่อย่างเต็มที่ ทั้งสองถึงจุดสูงสุดพร้อมกัน ร่างกายหอบสั่นสะท้าน หัวใจเต้นแรงแทบทะลุอก ความร้อนรุ่มแผ่กระจายไปทั่วทุกอณู แต่แม้จะปลดปล่อยไปแล้ว ท่อนร้อนของเชิดกลับยังแข็งขืนแน่น ไม่มีทีท่าว่าจะอ่อนตัวลง เขายังกดแช่ท่อนเอ็นเอาไว้ในร่องเสียวอย่างแนบชิด ราวกับตั้งใจจะตอกย้ำการครอบครอง “คุณนาย…ผมยังไม่พอ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ใบหน้าคมโน้มลงขบเม้มซอกคอขาวจนเป็นรอย พลอยชมพูตัวสั่น หายใจหอบถี่ ดวงตาฉ่ำปรือแดงก่ำมองเขาอย่างสับสนปนหวาดหวั่น แต่ลึกๆ ในอกกลับเต็มไปด้วยความหวั่นไหวที่ยากจะปฏิเสธ เชิดยิ้มมุมปาก ดวงตาคมยังคงวาวด้วยไฟปรารถนา แรงกลัดมันที่เขาสะสมมานาน ทำให้เขาไม่คิดจะหยุดแค่เพียง แค่นี้ ค่ำคืนที่เร่าร้อนระหว่างเขากับพลอยชมพูยังคงอีกยาวไกล