แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านผ้าม่านทึบแสงพริ้วไหวไปตามแรงลมของเครื่องปรับอากาศ กระทบเข้ากับเปือกตาสีไข่ที่แต่งเติมด้วยขนตาแพหนายาวงอน ฉันค่อยๆกระพริบตาเพื่อไล่ความงัวเงียจากความง่วงและเหนื่อยล้า
“ อื้อ~ กี่โมงแล้วเนี่ย ”
ฉันเงยหน้ามองนาฬิกาที่ติดอยู่บนผนังห้องที่บอกเวลาว่าตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว คนตัวโตข้างๆที่นอนกอดฉันอยู่ไม่มีวี่แววว่าจะตื่นขึ้นง่ายๆแม้ฉันจะขยับตัวยุกยิ้กไปมาในอ้อมกอดเขา ก็เล่นอดหลับอดนอนมาเป็นแรมเดือน พอปลดล็อกเรื่องโปรเจคจบได้แล้วความเหนื่อยล้าที่พยายามอดทนอดกลั้นมาตลอดเลยต้องการได้รับการพักผ่อน ฉันมองเสี้ยวใบหน้าหล่อเหลาที่มองกี่ครั้งๆก็ไม่เคยเบื่ออย่างหลงไหล ไม่น่าเชื่อว่าเด็กชายในวันวานที่ฉันเคยนั่งเล่นนอนเล่นด้วยกัน ตอนนี้กลับกลายเป็นนอนกอดกันทั้งๆที่ร่างกายเรายังคงเปือยเปล่าทั้งคู่
ฟอด
ฉันขโมยหอมแก้มเนียนที่มีหนวดบางๆก่อนจะขยับตัวลุกออกจากอ้อมกอดของคนตัวโตก้าวขาลงจากที่
