กริ๊ง
“ ยินดีต้อนรับค่ะ ”
นับตั้งแต่เปิดคาเฟ่มานี่ก็ร่วมๆหกเดือนแล้ว เข้าช่วงฉันปีสี่เทอมสองพอดีเลย กิจการคาเฟ่กำลังไปได้ดีเลยล่ะ มีครามแล้วก็พี่แจนคอยให้คำปรึกษา ช่วงแรกๆก็ยังจับจุดไม่ถูกว่าควรซื้อของอะไรตุนไว้บ้าง ควรลงทุนไปกับจุดไหนของคาเฟ่ แต่พอได้ความช่วยเหลือบวกกับการโปรโมทจากเพื่อนๆรอบข้างทั้งเพื่อนฉันแล้วก็เพื่อนของครามเท่านั้นแหละร้านฉันก็เป็นที่นิยมขึ้นมาทันทีเลย เรียกได้ว่าโต๊ะเต็มทุกวันเลย ยิ่งช่วงที่มีการสอบด้วย ไม่ว่าจะเป็นการสอบย่อยหรือสอบหลักร้านของฉันถือเป็นตัวเลือกที่รองลงมาจากร้านของพี่แจนเลยล่ะ
ส่วนเรื่องของฉันครามไม่น่าเชื่อคนที่เคยหนีหายหน้าหายตาไปจากเขาอย่างดื้อๆแบบฉันกลายเป็นคนติดแฟนมาก ถึงขั้นที่ไม่เจอก็คิดถึง ทำอะไรก็คิดถึง ยิ่งเมื่อเดือนก่อนครามไปค่ายอาสาก่อนเรียนจบบนดอยแบบไม่สามารถติดต่อกันได้เลยเพราะบนนั้นไม่มีสัญญาณไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ฉันนอนร้องไห้ทุกวัน แต
