ยามสายแสงแดดลอดผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาในห้องกว้าง กลิ่นกายอบอวลชัดเจนยิ่งกว่าคืนไหนๆ
แป้งค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น ร่างบางรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัว พอหันมองรอบๆ ก็ต้องเบิกตากว้าง เธอกำลังนอนอยู่บนเตียงกว้างของศิลา ไม่ใช่ห้องพักสาวใช้คับแคบอีกแล้ว และรอบกายเธอเต็มไปด้วย ร่างเปลือยเปล่าของผู้ชายทั้งสี่คนคือศิลา ตุลย์ นาวา และนที ที่นอนหลับซ้อนสลับกันด้วยสีหน้าอิ่มเอมหลังช่วงเวลาอันเร่าร้อน
ใบหน้าสวยร้อนผ่าวขึ้นมาทันที หัวใจเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ “พวกเขาพาเธอขึ้นมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” แป้งคิดในใจ เธอค่อยๆ ขยับตัว มือเรียวเลื่อนไปแตะตรงกลางกายของตน ความชื้นแฉะยังคงเหลืออยู่ น้ำรักอุ่นเหนียวที่หลั่งท่วมเมื่อคืนเป็นหลักฐานชัดเจนว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่ฝัน ร่างบางสะท้านเฮือกทันทีที่สัมผัส กล้ามเนื้อเกร็งไหวราวกับยังไม่คลายจากแรงที่โหมใส่ตลอดคืน
“อ๊ะ…”
เสียงครางเบาๆ หลุดจากริมฝีปาก ร่างบางกัด
