ตุลย์ขับรถพ้นรั้วบ้านศิลาออกมาอย่างรวดเร็ว เหงื่อซึมเต็มแผ่นหลังทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรเลย หัวใจยังเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ภาพที่เพิ่งได้เห็นติดตรึงอยู่ในหัว ร่างเล็กของสาวใช้ที่ถูกโอบกอดรุมเร้าจากชายสามคนยังคงชัดเจนในห้วงคิดคำนึงของตุลย์
เมื่อกลับถึงบ้าน เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างเหนื่อยล้า แต่แทนที่ทุกอย่างจะสงบลงกลับมีเพลิงปรารถนาปะทุขึ้นไม่หยุด ใบหน้าสวยที่เปื้อนเหงื่อของแป้ง ริมฝีปากที่เผยอครางพร่า และเรือนร่างที่ถูกปรนเปรอจนสั่นสะท้าน ภาพเหล่านั้นไหลวนซ้ำแล้วซ้ำเล่าในหัวของตุลย์ มือหนายกขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ พร้อมเสียงหัวเราะหอบพร่า
“แป้ง…เธอมันน่าหลงใหลจริงๆ”
ดวงตาเขาวาวโรจน์อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ความคิดยิ่งหมุนวนยิ่งทำให้เลือดลมร้อนผ่าวทั่วร่าง
แม้จะพยายามเบี่ยงเบนความคิด แต่ทุกครั้งที่หลับตา ร่างเย้ายวนของสาวใช้ในบ้านเพื่อนก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง และยิ่งเขาจำได้ว่าภาพนั้นเป็นของต้อ
