ภายในห้องพักเล็กๆ เงียบสงัดหลังพายุราคะผ่านไป ร่างบางของแป้งนอนฟุบแนบอกตุลย์ หอบหายใจถี่ๆ จนค่อยๆ แผ่วเบาลงไป เธอได้พักหายใจใต้สัมผัสของชายร่างใหญ่ที่โอบกอดไว้แน่น ความเพลียถาโถมทำให้เปลือกตาคู่สวยหนักอึ้ง และในที่สุดก็ผล็อยหลับไปพร้อมกับเสียงหัวใจของเขา
ตุลย์เองก็หลับตามไปอย่างไม่รู้ตัว เสียงหอบแรงเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยลมหายใจสม่ำเสมอของคนทั้งคู่ จนห้องแคบๆ เต็มไปด้วยไออุ่นแห่งการครอบครอง
เวลาผ่านไปจนถึงบ่าย แสงแดดลอดหน้าต่างบานเล็กส่องเข้ามาอาบร่างทั้งสองบนเตียง ตุลย์ขยับตัวก่อนเป็นคนแรก เปลือกตาหนักค่อยๆ เปิดขึ้น ดวงตาคมวาวโรจน์ด้วยความปรารถนาที่ไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย
เพียงแค่เหลือบมองใบหน้าใสที่ยังซุกหลับอยู่ตรงอก กลิ่นหอมจางๆ ของแป้งก็ทำให้เลือดลมในกายพลุ่งพล่านอีกครั้ง ความสุขสมที่เพิ่งปลดปล่อยไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ดูเหมือนมันจะไม่พอสำหรับเขา
ตุลย์สูดหายใจลึก มือหนาลู
