วันนี้แป้งได้ทำงานอย่างสงบ เพราะเจ้านายทั้งสามคนไม่อยู่บ้าน กระทั่งถึงช่วงบ่ายของวัน ห้องครัวในคฤหาสน์เงียบสงัด มีเพียงเสียงช้อนกระทบแก้วที่แป้งกำลังล้างอย่างตั้งใจ เธอสวมผ้ากันเปื้อนทับชุดสาวใช้ แต่ไม่อาจปกปิดร่องรอยแดงจางๆ ที่คอและท่อนแขนได้หมด
“ทำงานเหนื่อยเหมือนตอนที่เอากับพวกเรามั้ยแป้ง”
เสียงทุ้มดังขึ้นจากด้านหลังทำให้แป้งสะดุ้ง พอหันไปตามเสียงก็เจอร่างสูงของนทีที่ยืนพิงกรอบประตูอยู่ เขามองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาคมวาวเต็มไปด้วยความต้อง การอย่างไม่คิดจะปิดบัง
“คะ...คุณนที”
เธอเรียกชื่อเขาเสียงสั่นเล็กน้อย พยายามเบือนสายตากลับไปที่กองจานตรงหน้า
แกร๊ก!!!
แต่ยังไม่ทันได้หายใจทั่วท้อง นาวาก็ก้าวเข้ามาอีกคน เขาปิดประตูครัวเสียงดังสะท้อนจนหัวใจสาวใช้กระตุก
ฝาแฝดย่างสามขุมเข้ามาล้อมรอบร่างเล็ก แป้งถอยหลังจนแผ่นหลังชนเคาน์เตอร์เย็นเฉียบ ความใกล้ชิดทำให้เธอหายใจติดขัด
“คืนก่อนหน
