ตอนที่ 68
ย้อนแย้ง
แม้ตอนนี้ไฟสวาทในกายของสองหนุ่มสาวจะดับมอดลงแล้ว หากแต่สองร่างที่เพิ่งผลัดกันทำความสะอาดร่างกายจนหอมกรุ่น ก็ไม่ได้ผละออกจากกันไปไหนเสียเมื่อไหร่ หากแต่กลับยังคงทอดกายนอนกกกอดกันอยู่อย่างนั้นราวกลัวว่าอีกคนจะหนีหายไปไหนก็ไม่ผิด
“ทีนี้นายหายโกรธแล้วใช่ไหม”
วาโยที่ตอนนี้ถูกวงแขนแกร่งกอดรัดไม่ห่างเอ่ยถามขึ้น ในขณะที่มือก็ลูบแผงอกกว้างของอีกฝ่ายเล่นไปด้วย ไหนจะสายตาออดอ้อนเหมือนแมวน้อยขี้ยั่วนั่นอีก ทำเอาองศานึกอยากจับอีกฝ่ายกดไปกับเตียงอีกสักรอบสองรอบ แต่เพราะสงสารทางรักของเจ้าตัวที่มันเริ่มบวมแดงให้เห็น คนที่ยังไม่อิ่มกับของหวานแสนยั่วเลยจำต้องข่มใจเอาไว้สุดกำลัง แล้วหันไปสนใจคำถามของเจ้าตัวแทน
“มั้ง”
“อะไรกัน ไม่ต้องมีมั้งไม่ได้เหรอ ทำให้ขนาดนี้แล้ว”
เสียงแง่งอนของคนตัวนุ่มนิ่มในอ้อมแขนเรียกเสียงหัวเราะจากคนตัวโตได้เป็นอย่างดี พร้อมกับปลายจมูกโด่งที่กดลงไปยังหน้าผาก
