ประตูกระจกบานด้านท้ายของเครื่องบินเลื่อนเปิดออก ธารารินก้าวเข้าไปก่อนเพียงสาวเท้าแรกเธอก็หยุดนิ่งด้วยความตะลึง นี่คือห้องสวีตบนเครื่องบินจริงๆ เหรอ?
พื้นที่กว้างราวกับห้องพักในคอนโดหรู ผนังบุไม้สีเข้มขับให้ไฟสีทองอ่อนส่องทั่วห้องอย่างอุ่นสบาย บนพรมสีครีมนุ่มลึกคือเตียงคิงไซซ์ที่ปูด้วยผ้าซาตินสีงาช้าง ผ้าม่านยาวถึงพื้นปลิวไหวตามแรงลมปรับอากาศ กลิ่นหอมเปลือกส้มอ่อนๆ ลอยอยู่เหมือนกลิ่นประจำตัวของภูผา
เธอวางกระเป๋าใบเล็กลงบนโต๊ะเตี้ยก่อนจะตรงไปยังห้องน้ำ ส่องกระจก ตรวจผม ตรวจหน้าไม่แน่ใจว่าทำไมต้องทำตัวเหมือนกำลังเตรียมพบใครสักคนเป็นพิเศษ
แต่เธอรู้… ตอนนี้หัวใจเธอเต้นแรงเพราะเขา พอออกมาจากห้องน้ำเธอก็ชะงัก เพราะภูผายืนอยู่กลางห้องสวีตแล้ว แสงไฟสีอุ่นตกกระทบเสื้อเชิ้ตสีดำของเขา ทำให้บรรยากาศทั้งห้องดู… อันตรายขึ้นอย่างบอกไม่ถูก เขากำลังปลดกระดุมแขนเสื้อพอดี และเงยหน้าขึ้นมามองเธอช้าๆ
“รินออ
