ทุกคนบนโต๊ะอาหารยังคงลุ้นระทึกกับฉากปะทะคารมฉากเล็กๆ ระหว่างพี่ชายกับน้องสาวคนละพ่อคนละแม่ ที่ฟังเผินๆ อาจจะไม่รู้สึกอะไร ทว่าแต่ละประโยคแต่ละคำที่โต้ตอบมันมีนัยยะแห่งความประชดประชันแฝงเอาไว้ จนชูเกียรติต้องหาเรื่องอื่นมาดึงพวกเขาทั้งคู่ออกจากประเด็นทวงบุญคุณที่ไม่จบสิ้น
“หนูปริม แล้วเมื่อคืนนอนหลับสบายมั้ย ลุงให้ป้าจันทร์เก็บกวาดห้องนอนแขกไว้ให้หนูน่ะ”
“ดีมากๆ เลยค่ะลุงเกียรติ ห้องกว้าง หรูหราอย่างกับโรงแรม เตียงใหญ่ แถมยังมีตู้เย็น มีอ่างอาบน้ำ มีระเบียงให้ออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ด้วย ปริมนอนสบายหลับฝันดีทั้งคืนเลยค่ะ”
“หืม!!!” ชูเกียรติกับจันทร์มองหน้ากันไปมา ก่อนเมษาจะโพล่งขึ้น
“พี่ปริม ห้องนั้นมันไม่ใช่ห้องนอนแขกนะ ห้องนอนแขกน่ะอยู่อีกฝั่งนึง”
“อ้าว ก็ลุงเกียรติบอกว่าอยู่สุดทางเดินนี่นา” เธอทำหน้าเหวอก่อนหันไปมองหน้าสามีของแม่
“เอางี้…เดี๋ยวกินข้าวเสร็จ หนูไปช่วยพี่ย้ายของก็แล้วกั
