คิริณยอมไม่เข้าบริษัท เฝ้าดูเเลพาขวัญทั้งวันทั้งคืนไม่ห่าง จนอาการเริ่มดีขึ้น
"คิริณ"
เสียงทรงอำนาจแผดลั่นห้องจนคิริณสะดุ้งโหยง แก้วน้ำเกลือแร่เกือบหลุดมือ
คุณหญิงดาริกาปราดเข้าไปหาพาขวัญที่นอนซมอยู่บนเตียงผุ้ป่วยทันที ท่านมองรอยช้ำจางๆ ที่ข้อมือและสีหน้าซีดเซียวของพาขวัญก่อนจะหันไปแยกเขี้ยวใส่ลูกชาย
แกทำอะไรน้อง! แม่บอกให้แกดูเเลถนุถนอมน้อง ไม่ใช่ให้แกทำรุนแรงจนน้องต้องมานอนหยอดน้ำเกลือแบบนี้ "
"ผม... ผมแค่หึงหน้ามืดไปหน่อยครับแม่"
คิริณพยายามอธิบายเสียงอ่อย
"หึงหน้ามืด? แล้วดูสภาพน้องสิ ตัวร้อนเป็นไฟขนาดนี้ แกมันอสูรชัดๆ"
คุณหญิงฟาดกระเป๋าแบรนด์เนมเข้าที่ไหล่ลูกชายดังปึก
"หนูขวัญลูก... เจ็บตรงไหนบอกแม่นะ เดี๋ยวแม่จัดการไอ้ลูกชายตัวดีคนนี้ให้เอง"
คิริณยืนก้มหน้ายอมรับผิด แต่คุณหญิงยังไม่จบ
"คิริณ ฟังแม่นะ ในเมื่อแกดูแลน้องแบบนี้ เเม่ว่าตำแหน่งนี้มันคงสูงเกินไปสำหรับ
