คิริณในชุดสูทสีเข้มดูเนี้ยบหรู กำลังขับรถไปส่งเเฟนสาวที่มหาลัยตามปกติเช่นทุกวัน เเต่วันนี้เขาดูตึงๆหน่อย เหมือนจะยังงอนเธอจากเรื่องที่ยัยตัวเล็กของเขาหนีเที่ยวเมื่อคืน .
"ขวัญไปเรียนก่อนนะคะ "
เธอรู้ว่าเขางอน เเต่ค่อยง้อเเล้วกัน วันนี้เธอมีเรียนคลาสเช้าเเปดโมง ค่อยง้อตอนเย็นก็เเล้วกันตอนนี้ เธอรีบ มากๆ
คนตัวเล็กวิ่งร่าไปทางเพื่อนสาวที่ยืนคอยอยู่ ส่วนคิริณก็รีบขับออกไปทันที เขาหน้าคงกว่าเดิมอีก ที่เธอไม่ง้อเขา เเม่ง . ยิ่งคิดยิ่งเครียด ..
บรรยากาศในบริษัทคุรกคุรุ่นมาก ใครทำอะไรผิดพลาดมาคิริณเหวี่ยงหมดยิ่งกว่าตนเป็นวันนั้นของเดือน เเม้กระทั่งเมธาเลขาของเขาก็ไม่กล้าเข้าไกล้เขา จนได้เวลาเลิกงาน พนักงานทุกคนถึงกับถอนหายใจโล่งอก
"คุณคิริณน่าลัวมาก สงสัยงอนกับน้องพาขวัญเเน่เลย "
เสียงพนักงานคุยหันเเผ่วเบาหลังจากเห็นเจ้านายหนุ่มเดินออกไป
"นั่นนะสิเเทบไม่มีใครอยากเข้าไกลเลยอะ "
ส่วนพาขวัญ
