ตอนที่ 4 เคลียร์ใจ

ตอนเที่ยง... เพราะปฐพีอยากจะเคลียร์ใจกับเพื่อน ตอนพักเที่ยงเขาจึงมารับจันทร์เจ้าไปกินข้าวด้วยกันที่โรงอาหาร ส่วนน้ำหวานขอตัวไปคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษา โดยมีแก๊งสี่ทิศตามมากินด้วย ทำให้ทุกคนในโรงอาหารมองมาที่โต๊ะของพวกเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ "พี่ดินคะ ทำไมคนมองมาที่เราจังเลย แล้วนี่ใครบ้างคะ เพื่อนพี่ดินเหรอ" จันทร์เจ้าแกล้งถามขึ้นมาเบา ๆ จริง ๆ เธอรู้จักแก๊งสี่ทิศดีอยู่แล้ว เพราะแอบส่องในเพจมหาวิทยาลัยมาพอสมควร "อะไร ถามแบบนี้แสดงว่าจำพวกพี่ไม่ได้เหรอ นี่พี่น้ำ พี่ลมและพี่ไฟ พวกเราเคยเจอกันแล้วที่เชียงใหม่ ตอนนั้นเจ้ายังพาพวกพี่ไปเที่ยวสวนผลไม้ไอ้ดินอยู่เลย" เป็นธาราที่พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม "ใช่ ตอนนั้นเจ้ายังทำตัวเป็นไกด์พาพี่ ๆ เที่ยวอยู่เลย" วายุพูดขึ้นอีกคน "ฮ่า ๆ ว่าแต่จริงเหรอคะ ที่พวกพี่ไม่มีแฟนเลยอะ" จันทร์เจ้าถามออกไปด้วยสีหน้าที่ดูตื่นเต้นมาก โดยสายตาเธอยังจ้องอยู่ที่เพื่อนของพี่ชายที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม "ก็จริงน่ะสิ พวกพี่น่ะ หวงความโสดมาก ถึงแม้ว่าน้องเจ้าจะน่ารักมากแค่ไหน แต่ก็เสียใจด้วยนะครับ ที่พี่คงไม่จีบน้อง" อัคคีพูดขึ้นมาอย่างหยอกล้อ ก่อนจะมองไปทางปฐพีแล้วพูดขึ้นอีกว่า... "แต่คนอื่นจะคิดเหมือนพี่หรือเปล่าก็ไม่รู้สินะ" "พูดมาก กินเข้าไป" ปฐพีจับไก่ทอดยัดใส่ปากเพื่อนจะได้หยุดพล่ามเสียที "ถ้าจีบก็ไม่ง่ายนะคะ ต้องฝ่าด่านพี่เมฆให้ได้ก่อน เพราะพี่เมฆอะ ทำตัวยิ่งกว่าพ่อ ใครเข้ามาหาเจ้านะ โดนเตะโด่งออกไปหมดเลย นี่ก็ยังตามมาคุมเจ้าด้วย ทั้งที่ตัวเองก็ยุ่งทั้งเรื่องเรียนและเรื่องทำงาน" จันทร์เจ้าพูดขึ้นยิ้ม ๆ "แล้วไอ้เมฆมันเคยพูดถึงพี่บ้างมั้ย" ปฐพีที่นั่งฟังอยู่ก็ถามขึ้นมา "ก็ไม่นะคะ จันทร์เจ้ายังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมพี่เมฆไม่เคยพูดถึงพี่ดินเลย พอถามก็บอกห้ามถาม เหมือนโกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางก่อน เนี่ยจันทร์เจ้าก็ยังงง ๆ อยู่เลย" จันทร์เจ้าหันไปตอบปฐพีด้วยความแปลกใจเหมือนกัน "แล้วมันรู้มั้ยว่าพี่เรียนอยู่ที่นี่" ปฐพีถามออกไปอีกครั้ง "ไม่แน่ใจนะคะ เพราะการมาเรียนที่นี่เป็นจันทร์เจ้าที่เลือกมหาลัยนี้เอง" 'เลือกเพราะรู้ว่าพี่ดินเรียนอยู่ที่นี่' จันทร์เจ้าตอบกลับไปตามปกติ แค่ประโยคท้ายเธอไม่ได้พูดออกมา "กูว่าแบบนี้ไม่ดีนะโว้ย มึงมีอะไรก็ควรไปเคลียร์กับไอ้เมฆให้รู้เรื่องไปเลย" อัคคีที่เป็นคนใจร้อนที่สุดในกลุ่มพูดขึ้นมา "อันนี้กูเห็นด้วยกับไอ้ไฟ แม่ง... เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก จู่ ๆ มาผิดใจกันด้วยเรื่องอะไรก็ไม่รู้ กูว่าต้องเคลียร์" ธาราก็พูดขึ้นมาอย่างเห็นด้วย โดยมีวายุพยักหน้ารัว ๆ "จันทร์เจ้าก็ว่าดีนะคะพี่ดิน ถ้าพี่ดินกับพี่เมฆเคลียร์กันได้ พี่เมฆอาจจะวางใจไม่ตามติดชีวิตจันทร์เจ้าแบบนี้ก็ได้" จันทร์เจ้าพูดขึ้นอย่างเห็นด้วยอีกคน "อืม... เย็นนี้ไอ้เมฆมารับจันทร์เจ้าใช่มั้ย" ปฐพีพยักหน้ารับและถามจันทร์เจ้ากลับไป "ค่ะ เดี๋ยวตอนเลิกเรียนพี่เมฆมารับ" หญิงสาวตอบกลับไป "งั้นตอนเย็นเลิกเรียนแล้ว พี่จะไปรอที่หน้าคณะนะ ตอนนี้รีบกินข้าว แล้วไปเรียนได้แล้ว" ปฐพีบอกก่อนจะตักไก่ทอดใส่จานให้จันทร์เจ้าอย่างเอาใจใส่ "พี่ดินครับ ไฟก็อยากกินไก่ทอด... อุ๊บ~" อัคคีพูดอย่างล้อเลียน เลยโดนวายุจับไก่ยัดใส่ปาก จนทุกคนหัวเราะออกมา เมื่อกินข้าวเสร็จก็แยกย้ายกันไปเรียน จนใกล้ถึงเวลาที่เมฆาจะมารับจันทร์เจ้า สมาชิกแก๊งสี่ทิศก็มานั่งรอที่หน้าคณะบริหาร พร้อมกับจันทร์เจ้าและน้ำหวาน เมฆาขับรถเข้ามารับน้องสาว เมื่อเห็นอดีตเพื่อนสนิทก็ไม่พอใจมาก เขาลงจากรถมาแล้วบอกกับน้องสาวด้วยเสียงห้วนว่า... "เจ้า!!! ไปขึ้นรถ" เมฆาบอกพร้อมกับมองน้องสาวเขม็ง "เอ่อ... พี่เมฆ พี่ดินมีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ" จันทร์เจ้ามองหน้าพี่ชายสลับกับเพื่อนพี่ชายแล้วพูดขึ้นเบา ๆ "พี่ไม่มีเรื่องจะคุยกับมัน ไปขึ้นรถ" เมฆาพูดเสียงดุ ๆ "แต่กูมีเรื่องจะเคลียร์กับมึง ตามมาก็แล้วกัน พวกมึงจัดการ" ปฐพีพูดขึ้นด้วยเสียงเรียบนิ่ง ก่อนจะเดินจูงมือของจันทร์เจ้าไปขึ้นรถของตัวเองหน้าตาเฉย จันทร์เจ้าก็เดินตามไปแบบงง ๆ โดยที่เมฆาจะตามไป แต่ถูกสามคนที่เหลือเดินมาขวางทางไว้ เมฆาผลักอกธาราซึ่งก็โดนผลักอกกลับ และธาราพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งว่า... "มาแอดไลน์และแลกเบอร์กันไว้ เดี๋ยวกูส่งโลเคชันไปให้ แล้วมึงขับตามไปก็แล้วกัน" พูดจบธาราก็ยื่นโทรศัพท์ออกไป จากนั้นก็มีการแอดไลน์กัน และธาราก็ส่งโลเคชันไปให้อีกฝ่าย แล้วเขาก็หันไปพูดกับวายุและอัคคี "พวกมึงขับรถนำไอ้เมฆไปก่อนนะ เดี๋ยวกูต้องไปรับเด็กไปส่งที่เพนต์เฮาส์ก่อน" พูดจบธาราก็เดินไปทันที "เดี๋ยวก่อนนะคะพี่ ๆ น้ำหวานขอไปด้วยนะคะ น้ำหวานห่วงยัยเจ้า" น้ำหวานที่ฟังอยู่นานก็พูดขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปมองเธอ "งั้นไปกับไอ้เมฆก็แล้วกันนะ พอดีรถพวกพี่ไม่ให้ผู้หญิงคนไหนขึ้นอะ สงวนไว้สำหรับแฟนเท่านั้นครับ" อัคคีพูดขึ้นอย่างทะเล้น ๆ แต่ความจริงก็เป็นอย่างนั้น ก่อนจะเดินไปที่รถตัวเอง "เอ่อ... สวัสดีค่ะพี่เมฆ น้ำหวานนะคะ เป็นเพื่อนของจันทร์เจ้า ขอน้ำหวานติดรถไปด้วยนะคะ" น้ำหวานหันไปพูดกับผู้ชายหน้าดุ ที่มองตามแก๊งสี่ทิศไปอย่างไม่พอใจ "จะไป ก็ไปขึ้นรถสิ" เมฆาพูดห้วน ๆ แล้วเดินไปขึ้นรถตัวเอง จากนั้นรถสปอร์ตหลายคันก็ขับตามกันออกไป ทำให้เป็นที่สนใจของนักศึกษาอย่างมาก ไม่นานรถหรูห้าคันก็มาจอดที่หน้าอาคารปฐพี หนุ่มหล่อสาวสวยเดินลงจากรถและเดินเข้าไปภายในอาคาร "คุณก้อง นี่จันทร์เจ้า คราวหลังถ้าเธอมาให้ขึ้นไปที่ห้องผมได้เลย ส่วนนั่นพี่ชายกับเพื่อนของเธอ" ปฐพีพูดกับผู้จัดการคอนโดด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ "อ้อ... ฝากคุณก้องสั่งอาหารให้ด้วยนะครับ พวกเราจะกินมื้อเย็นกันที่เพนต์เฮาส์ จัดการให้ด้วยครับ" "ครับคุณดิน" ก้องที่เป็นผู้จัดการคอนโดตอบรับอย่างนอบน้อม ปฐพีพาทุกคนขึ้นมาที่เพนต์เฮาส์หรูของตัวเอง ซึ่งเพื่อน ๆ ของเขาก็เดินไปที่บาร์อย่างสบาย ๆ เมฆายืนจังก้าไม่ยอมนั่ง เขาหันไปพูดกับน้องสาวว่า... "เจ้าไปนั่งรอพี่ที่ระเบียงก่อนไป พี่จะคุยกับมันเอง" "ถ้าที่ระเบียงร้อน ก็ไปหาอะไรกินในครัวหรือไปดูหนังในห้องนั้นก็ได้นะ" ปฐพีพูดขึ้นพร้อมกับชี้ไปที่ห้องโฮมเธียร์เตอร์ของเขา "ค่ะ" จันทร์เจ้าก็ตอบรับง่าย ๆ ก่อนจะเดินจูงมือน้ำหวานไปที่บาร์เพื่อหาเครื่องดื่ม แล้วออกไปนั่งเล่นที่ระเบียง "มึงมีอะไรก็พูดมา" เมฆาเริ่มต้นทันที "กูมากกว่าที่ต้องถามมึง ว่ามึงมีอะไรอยากจะพูดกับกูมั้ย เพราะจู่ ๆ มึงก็มาต่อยและด่ากู โดยที่กูไม่รู้เรื่องห่าเหวอะไรเลย" ปฐพีถามกลับไปทันทีเช่นกัน "นั่นดิ มึงมีอะไรก็พูดมาดิวะ กูว่าบางทีอาจจะเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ได้นะโว้ย" อัคคีที่ใจร้อนพูดขึ้นอีกคน "จะเข้าใจผิดได้ยังไง กูได้ยินกับหูว่ามึงปฏิเสธมะตูมและไล่น้องให้ไปไกล ๆ จนน้องทนไม่ได้ ต้องลาออกจากโรงเรียน และกูยังได้ข่าวด้วยว่าน้องเขาท้องลูกของมึง พอมึงไม่ยอมรับ เขาถึงต้องไปทำแท้ง มึงมันโคตรเลว มึงก็รู้ว่ากูชอบมะตูม ทำไมมึงถึงกล้าทำแบบนั้นวะ ไอ้เพื่อนชั่ว" เมฆาพูดทุกอย่างออกมาอย่างเกรี้ยวกราดเหมือนโกรธแค้นอีกฝ่ายมานาน ก่อนที่สุดท้ายจะต่อยไปที่หน้าของปฐพีไปหนึ่งที "เฮ้ย!!! คุยกันดี ๆ ดิวะ" เพื่อนอีกสามคนรีบเข้ามาห้าม แต่ถูกปฐพีผลักออก แล้วโผเข้าไปต่อยเมฆาถึงสองครั้งติด จนเมฆาทรุดลงกับพื้น ผลัวะ ผลัวะ "ว้ายยยย พี่ดิน ต่อยพี่เมฆทำไมคะ" จันทร์เจ้าวิ่งเข้ามาผลักปฐพีออก แล้วพยุงพี่ชายของตัวเองขึ้นมานั่งที่โซฟา "หึ... สองหมัดคือกูเอาคืนที่มึงต่อยกู ทั้ง ๆ ที่กูไม่ผิด กูรู้ว่ามึงชอบมะตูม แล้วมึงคิดว่าคนอย่างกู จะไปยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นเหรอ จริงอยู่ที่เขามาสารภาพรักกับกู แต่กูก็ปฏิเสธไป เพราะกูไม่ได้ชอบมะตูม และกูก็ไม่เคยมีอะไรกับมะตูม จับมือก็ยังไม่เคย แล้วมะตูมจะท้องกับกูได้ยังไง ใครบอกมึงเรื่องนี้" ปฐพียืนพูดกับเมฆาอย่างจริงจัง "เพื่อนของมะตูมเล่าให้กูฟัง และเอาสมุดไดอารีของมะตูมมาให้กูดูด้วย ในนั้นมีรูปของมึงเยอะมาก มะตูมเขียนบอกว่ามึงเป็นพ่อของลูกเธอ" เมฆาตอบกลับมาอย่างไม่พอใจ "กูไม่เคยทำแบบนั้น แล้วตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน เดี๋ยวกูจะไปถามต่อหน้าเลย ว่าทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วย" ปฐพีเริ่มโกรธตัวต้นเหตุ จนแทบอยากจะไปถามต่อหน้าเดี๋ยวนี้ "ตอนนี้ไม่รู้มะตูมอยู่ที่ไหน เพราะตั้งแต่วันนั้นเธอก็หายตัวไปเลย มีนาน ๆ ครั้ง จะโทรมาขอให้กูช่วยเรื่องเงิน แต่ไม่เคยบอกว่าอยู่ที่ไหน" เมฆาฟังแล้วก็คิดตาม ก่อนจะตอบออกไปตามความจริง "นั่นไง!!! มองจากดาวอังคารก็รู้ ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร คงสร้างเรื่องขึ้นมาโกหกมึงมากกว่า" วายุพูดขึ้นมาบ้าง "ใช่ ๆ พี่ดินคงไม่ใช่คนอย่างนั้นหรอกค่ะ พี่เมฆกับพี่ดินอย่าทะเลาะกันเลยนะ พี่ดินจะได้ต้องไม่ต้องแอบเอาขนมไปให้จันทร์เจ้าที่บ้าน" จันทร์เจ้าพูดขึ้นมาโดยไม่คิดอะไร "ฮะ!!! นี่มึงแอบไปหาน้องกูเหรอ" เมฆาหันไปถามเพื่อนตัวเองทันที "อะไร ยังไงวะไอ้ดิน ที่มึงซื้อขนมเยอะ ๆ เวลากลับบ้านที่เชียงใหม่ คือมึงเอาไปฝากจันทร์เจ้าเหรอวะ" ธาราถามขึ้นยิ้ม ๆ "แล้วเกี่ยวอะไรกับมึง กูซื้อขนมไปฝากจันทร์เจ้าแล้วจะทำไม" ปฐพีตอบกลับมาหน้าตาเฉย และมองเด็กตาแป๋วไปด้วย "สรุปมึงสองคนเข้าใจกันแล้วนะ งั้นมาดื่มฉลองกันดีกว่า" อัคคีพูดขึ้นพร้อมกับโชว์ขวดไวน์ขึ้นมา "พี่เมฆ... ไม่ให้ดื่มนะ เมาไม่ขับ" จันทร์เจ้าพูดขึ้นมาเสียงเข้ม "จันทร์เจ้าชอบที่นี่มั้ย" ปฐพีถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย "ชอบค่ะ วิวสวยดี ห้องก็กว้าง" จันทร์เจ้าตอบกลับไปยิ้ม ๆ "ชอบก็นอนที่นี่เลยสิ พรุ่งนี้วันหยุด หรืออยากมาอยู่ที่นี่ก็ได้นะ" ปฐพีพูดออกมาหน้าตาเฉย "พี่ดิน/ไอ้ดิน" ทุกคนเรียกชื่อเขาอย่างตกใจ