สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 53
"คุณเจ็บแบบนี้จะนอนโซฟาได้เหรอ"
"?" จากที่ยิ้มอายๆ อยู่เมื่อครู่พิมพ์หุบยิ้มในทันที
"ผมนอนโซฟาเองก็ได้"
"ค่ะ" เราพูดไม่เคลียร์หรือว่าเขาเป็นคนซื่อบื้อกันแน่เนี่ย
เช้าวันต่อมา..
"ขะ..คุณเพิ่งได้นอนไม่กี่ชั่วโมงจะไปไหนอีกแล้วคะ" พิมพ์ตื่นเพราะได้ยินเสียงกุกกัก พอลืมตาขึ้นก็เห็นว่ากายกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ จะหันหน้าไปทางอื่นก็ไม่ได้ เพราะเธอนอนได้แค่หงายและตะแคงข้างนี้เท่านั้น
"ผมกวนคุณตื่นเหรอ" ชายหนุ่มที่เพิ่งใส่กางเกงเสร็จพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบเสื้อจากไม้แขวนลงมาใส่ จนคนที่นอนอยู่บนเตียงอดกลืนน้ำลายไม่ได้ ไม่เคยเห็นเขาออกกำลังกายสักทีแต่ทำไมร่างกายของเขาถึงดูดีจัง
"ปะ เปล่าค่ะ" บ้าไปแล้วเรากำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย พิมพ์รีบขยับตัวนอนหงาย เพราะเธอเผลอไปมองแผ่นอกและซิกแพคของเขา
"เย็นนี้ไม่ต้องไปทำงานนะ"
"ไม่ค่ะ ฉันจะไป"
"พิมพ์คุณช่วยฟังผมหน่อยสิ"
