สมิงดำ [มาเฟียร้ายรัก] บทที่ 38
"ถ้างั้นคุณก็ลงไปเอาไฟหลอดที่อยู่ห้องน้ำขึ้นมาให้ฉันสิ"
"ไฟหลอดนั้นก็หมดแล้วเหมือนกัน"
"แล้วหลอดที่อยู่ทางขึ้นบันไดนี่ล่ะ" หญิงสาวมองลงไปยังเห็นแสงไฟอยู่เลยแต่ทันใดนั้นแสงไฟก็ดับลง
"คุณลืมไปแล้วหรือไงว่าเปิดพร้อมกันมันก็ต้องดับไล่เลี่ยกันสิ"
"ถ้างั้นคืนนี้ฉันก็ต้องนอนมืดๆ เหรอ"
"ใช่.. เดี๋ยวผมไปส่งเข้ามุ้ง" สมิงดำโอบเอวเธอพาเดินตรงมาทางมุ้ง ตอนนี้แทบไม่มีแสงสว่างเลยขนาดเดือนยังไม่ส่องแสง เพราะท้องฟ้ามีเมฆหนาเหมือนฝนจะตก
ฟ้างามมุดเข้าไปในมุ้ง เธอยังไม่ทันได้นอนด้วยซ้ำก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาเดินไปทางประตู
"คุณจะไปไหน"
"คุณไม่ให้ผมขึ้นมาไม่ใช่เหรอ"
"คุณก็เห็นอยู่ว่ามันมืด"
ถ้ามีแสงสว่างคงเห็นรอยยิ้มจากใบหน้าหล่อคม แต่พอตอนที่เขาเดินกลับมาจะเปิดมุ้งก็ถูกคนที่อยู่ด้านในหยุดเขาไว้ก่อน
"คุณจะเข้ามาทำไม"
"กลัวไม่ใช่เหรอ"
"ไปนอนอยู่ที่เดิมเลย" ที่เดิ
