บทที่ 41

1216 คำ

"อย่าเข้ามา!!" ปั้ง!! "กรี๊ดดดด" พอสิ้นเสียงกรี๊ดของวันหนึ่ง ครุฑก็ค่อยๆ ทรุดตัวลง "คุณ!!!" หญิงสาวรีบวิ่งเข้ามากอดร่างหนาที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด ครุฑกระโดดเอาร่างตัวเองเขามารับกระสุนแทนลูกกับเมีย เพราะเขารู้ดีว่ามันต้องยิงแน่ "มึง!!!" ธานินทร์เล็งปืนมาที่อิทธิพลและกำลังจะเหนี่ยวไกปืนนั้น "กรี๊ดดด อย่านะ!!!" อบเชยรีบวิ่งเข้ามาเอาตัวบังอิทธิพลไว้ "คุณอยากทำอะไรคุณป๋าฉันนะ!!" ถึงแม้ว่าร่างบางของเธอบังคนตัวใหญ่ได้ไม่มิด แต่ก็ยังพยายามจะใช้มันบัง "คุณ!! คุณอย่าเป็นอะไรนะ คุณอย่าหลับตา ฉันจะพาไปโรงพยาบาล ฟื้นสิ!! คุณอย่าเป็นอะไรนะ" วันหนึ่งพยายามร้องเรียกเขา ตอนที่ลูกน้องกำลังหามออกมาขึ้นรถข้างนอก "นายหญิงไปขึ้นรถอีกคันดีกว่าครับ" ขอนไม้กำลังจะวิ่งมาขึ้นรถอีกฝั่งแต่ไม่ทัน วันหนึ่งเดินอ้อมมาขึ้นก่อน "ฉันจะไปคันนี้" พอขึ้นไปนั่งบนรถแล้ว วันหนึ่งก็ดึงร่างหนาเข้ามากอดไว้พร้อมกับเรียกชื

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม