หลายวันต่อมา...
ร่างกายครุฑแข็งแรงเร็วมาก จนหมออนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลมาพักฟื้นที่บ้านได้
ตั้งแต่เข้าโรงพยาบาลวันหนึ่งไม่ยอมห่างจากเขาเลย ส่วนปู่ เธอไม่เป็นห่วงแล้ว เพราะมีพยาบาลพิเศษค่อยดูแลไม่ห่างเช่นกัน
"วันนี้ฉันจะกลับไปค้างที่บ้านกับคุณปู่นะคะ"
"ไม่"
"เอ้าา ทำไม"
"ไม่ให้ไป ถ้างั้นผมไปด้วย"
"คุณไปด้วยไม่ได้ ถ้าคุณไป คนของคุณก็จะตามไปเป็นขบวน ฉันอึดอัด"
"ไม่" เขาไม่เคยทำตัวงอแงแบบนี้มาก่อน เพิ่งเคยทำกับเธอคนแรก
"ถ้างั้นฉันไม่ไปค้างก็ได้แต่ฉันจะไปเยี่ยมคุณปู่ที่บ้าน แล้วตอนเย็นจะกลับมา"
ร่างหนาพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งอยู่
"คุณจะไปไหน" เธอกำลังจะเดินออกไป แต่ต้องได้รีบกลับเข้ามาหาเขาใหม่ เพราะกลัวว่าเขาจะล้ม
"ก็จะกลับบ้านกับคุณไง"
"ฉันจะไปคนเดียว"
"ไหนคุณบอกว่าจะไม่ดื้อกับผมอีกแล้ว"
วันหนึ่งยอมทำตาม..เพราะเธอไม่อยากให้เขาออกมาด้วย ร่างกายก็ยังไม่แข็งแรง
"ทำ
