บทที่ 29

1284 คำ

ตอนนี้วันหนึ่งได้งานทำที่ตลาด เธอเป็นเด็กส่งผัก ให้กับร้านค้าหลายร้านแล้วแต่จะเรียกใช้ วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เธอออกไปแต่เช้าเพื่อทำงาน ส่วนปู่ปล่อยให้แม่ดูแล "ผกา ฉันอยากจะพบเด็กหนุ่มที่ชื่อครุฑ" พอวันหนึ่งออกจากบ้านไป ปู่ของเธอก็คุยกับแม่ เพราะทวีทรัพย์ดูท่าทางหลานสาวแล้ว เธอคงไม่อยากจะให้เขาพบและพูดคุยกับเด็กหนุ่มคนนั้น ถึงไม่นัดให้สักที "คุณพ่ออยากจะเจอมันทำไม ไม่รู้เหรอว่าที่เดือดร้อนอยู่ทุกวันนี้เพราะมัน" "ทำไม" "ที่ฉันต้องติดการพนันงอมแงมอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะมันนั้นแหละ เอาเงินมาล่อฉันเข้าบ่อนการพนันของมัน" ไม่เคยโทษตัวเองเลยก็มนุษย์โลกที่เห็นแก่ตัวนี้แหละ "ช่วยนัดไอ้หนุ่มคนนั้นมาหาหน่อยได้ไหม" ได้ยินลูกสะใภ้พูด ทวีทรัพย์ยิ่งต้องรีบพบเด็กหนุ่มคนนั้นให้เร็ว "ได้..เดี๋ยวฉันนัดให้" ในเมื่อพ่อของสามีอยากจะพบหน้า ผกากรองก็เลยรับปากไปว่าจะช่วย สาย ๆ ของวันเดียวกัน... พอตลาดวายแล้ว

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม