"ทำไมเงียบไปครับนาย" ขอนไม้สงสัย เห็นวันหนึ่งเงียบไปที่ตักของเจ้านาย
เสียงปืนได้เงียบลงสักพักแล้ว ตั้งแต่ถูกยิงสวนกลับพวกนั้นก็ไม่กล้าตามมา
"สงสัยจะหลับ" ชายหนุ่มมองต่ำลงไปที่ตักของตัวเอง เธอกลัวจนไม่กล้าโผล่หัวขึ้นมาและก็เงียบไปเลย
"คนอะไรหน้าสิ่วหน้าขวานขนาดนี้ยังหลับได้" มือหนาลูบไล้ไรผมหญิงสาวแบบอ่อนโยน
ที่เธอหลับไปเพราะเหนื่อยล้า และในรถแอร์เย็นฉ่ำขนาดนี้
เขาพาเธอกลับมาที่บ้าน พร้อมกับสั่งลูกน้อง ให้ไปย้ายปู่และแม่ของเธอกลับมาอยู่ที่บ้านหลังเดิม
"ให้ผมช่วยไหมครับนาย" ขอนไม้รีบเดินเข้ามา หวังจะช่วยอุ้มหญิงสาวร่างบางที่อยู่ในวงแขนของผู้เป็นนาย
"ไม่ต้อง!" เขาคงไม่ปล่อยให้ใครอุ้มเธอแน่
ลูกน้องได้แต่วิ่งไปเปิดประตูห้องให้
"พวกมึงอย่าทำเสียงดังล่ะ"
"ครับ?" ครับแบบสงสัย แต่ก็รับปากไปก่อน เพราะใครจะกล้ามาเสียงดังบนห้องของเขา
เธอหลับไปหลายชั่วโมงจนถึงบ่ายคล้อย
หญิงสาวตื่นขึ้นมาเพรา
