ตั้งแต่กลับมาจากบ้านครั้งนั้นเสือคิดว่าตัวเองดูจะสนิทกับยัยเด็กกระต่ายขาวนั่นมากขึ้น เรียกได้ว่าแทบจะเป็นเขาเองที่คอยขับรถเทียวรับเทียวส่งเจ้าตัวหากวันไหนที่มีชั่วโมงเรียนตรงกัน และมันก็ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดไว้ไปเสียทุกอย่าง เนื่องจากรู้ดีว่าตอนนี้มีคนของบ้านเอมิลวนเวียนอยู่ใกล้ ๆ ตัวพวกเขาตลอด
ที่ฝั่งนั้นไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามนั่นก็เพราะบารมีของคุณปู่เขา แต่ก็ใช่ว่าถ้าปล่อยให้น้องคาดสายตาไปอะไรจะไม่เกิดขึ้น เลยอาศัยว่าถ้าอยู่ที่ร้านตอนกลางวันก็ยังมีพวกรุ่นพี่ในร้านคอยเป็นหูเป็นตาให้ ส่วนกลางคืนนั้นถ้าไม่ติดธุระอะไรเสือจะพาเอมิลไปค้างที่คอนโดแทน เนื่องจากระบบความปลอดภัยที่นั่นดีกว่า
วันนั้นปากไวไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมา ไหงวันนี้แทบจะไม่อยากให้เด็กมันห่างสายตา
ขนาดที่ว่ายุ่งดูรถช่วยป๋าดีนอยู่สายตาเขาก็ต้องมองตามคนที่วิ่งขึ้นวิ่งลงมารับพัสดุเป็นว่าเล่น ไม่ต้องพูดถึงเรื่องเงิน กระเป๋าสตา
