“มึงยังมีชีวิตอยู่ไหมเนี่ยมิล”
“ห้ะ เมื่อกี้ฟองว่ายังไงนะ” คำตอบของเพื่อนคือการกลอกตาให้ ก็พอจะเข้าใจฟองเบียร์อยู่หรอกเพราะช่วงที่ผ่านมาเอมิลคงจะเบลอบ่อยจนเพื่อนนึกรำคาญแล้วจริง ๆ ก็ใครใช้ให้ผู้ชายคนนั้นทำกับเธอขนาดนั้น คืนนั้นนอกจากจะไม่ยอมปล่อยให้นอนดี ๆ แล้ว ตื่นเช้ามาก็ยังโดนเขากระทำซ้ำไปอีกรอบด้วย และมันเป็นแบบนั้นแทบจะทุกวัน ไม่รู้ว่าเขาไปตายอดตายอยากมากจากไหนนักหนาถึงไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พักเลย
ถ้าการเป็นเมียเสือจะต้องโดนแบบนี้ทุกวัน งั้นเอมิลคิดว่าตอนนี้ไม่อยากที่จะเป็นมันแล้ว!
“พรีเซนต์งานเสร็จแล้วก็ไปหาข้าวแดกต่อกัน อาจารย์ออกไปเป็นชาติแล้วมึงยังไม่รีบเก็บของอีก”
“ฟอง พูดดี ๆ สิ” ไอรักกล่าวห้ามปรามบุคคลที่กำลังจะโมโหหิว ส่วนเอมิลที่คล้ายกับคนไม่ได้นอนมาหลายวันเธอก็ไม่ได้นึกห่วงอะไรมากแล้ว เพราะพักหลัง ๆ มานี้ดูเพื่อนจะสดใสขึ้นมามากกว่าเมื่อก่อน นั่นแสดงว่าสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่
