เรียวแขนเล็กเกือบจะคว้าเอาลำคอแกร่งของลูกชายเจ้าของอู่ซ่อมรถไว้ไม่ทัน ยามจบประโยคแล้วเขาก็ช้อนเอาตัวของเอมิลขึ้นอย่างรีบ ๆ อีกทั้งการกระทำเองก็ไม่ได้นุ่มนวลอะไร เนื่องจากในเวลาต่อมาแผ่นหลังบางของเธอแทบจะกระแทกลงเตียงมากกว่าการวางดี ๆ อย่างที่ควรจะเป็น
“อ๊ะ พี่เสือ”
“แม่ง แต่มึงก็ยังไม่ทันจะ 20 นี่ กูจะโดนข้อหาพรากผู้เยาว์ไหม งั้นไม่เอาแล้ว”
“โอ้ย พี่เรียนมายังไงเนี่ย แต่ก็ช่างมันเถอะค่ะ ตอนนี้พ้นเที่ยงคืนมาแล้ว หนู 20 พอดี โตพอที่จะเป็นเมียพี่ได้หรือยังคะ”
“ไม่ได้โกหกกูแน่นะ”
“เฮ้อ เอาไปค่ะ นี่บัตรประชาชนหนู ดูซะให้เต็มสองลูกกะตาพี่” เอมิลสุดจะทนกับคนตรงหน้า จำต้องหาหลักฐานในกระเป๋าสตางค์มาแสดงต่อเขา สมองทึบไม่พอ ยังชอบทำตัวประหลาด ๆ ให้เห็นอยู่บ่อยครั้งอีก
แต่อีกฝ่ายก็เป็นแบบนี้ให้เห็นนานแล้ว ขนาดที่ว่าเข้ามาช่วยเหลือคนอื่นตัวเองยังโดนล้อไปด้วยเลย
“โอเค สบายใจละ งั้นต่อนะ”
“ดะ...เ
