"ไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าครับ" แทนไทถามขึ้นเมื่อเห็นว่าภรรยาไม่พูดไม่จาตั้งแต่เข้ามาถึง
"พรุ่งนี้เราไปหาคุณแม่กันนะคะ"
"ไปสิครับ"
"อะไรนะคะ" อักษรสุดาคิดว่าตัวเองฟังผิด เพราะเขาไม่ค่อยจะลงรอยกับแม่ฟ้าของเธอ
"ผมเป็นลูกเขยของท่านนะ"
คนตัวเล็กแนบใบหน้าลงที่แผ่นอกกว้างของผู้เป็นสามี ไม่ใช่ว่าเธอจะสบายใจที่รอดพ้นจากอัจฉราภรณ์มาได้ ยังไงเธอก็โตมากับท่าน ความผูกพันของทั้งสองไม่ได้น้อยไปจากแม่แท้ๆ เลย
"นอนดีกว่านะครับ พรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้า ใบหน้างามๆ ของคุณจะได้สดใส"
"ค่ะ" ถึงแม้เธอจะเป็นกังวล แต่พอได้ยินคำชม หญิงสาวก็แอบอมยิ้มไม่ได้
เวลาผ่านไป..
"ไหนคุณบอกจะให้ฉันนอนไง"
"ผมก็ปล่อยให้คุณนอนอยู่นี่ไง"
"ปล่อยตรงไหน?!" เล่นเอามือลูบคลำน้องสาวอยู่แบบนี้ใครจะไปนอนหลับ
"ขอจับแค่นิดเดียวเอง"
"มันไม่นิดแล้วนะคะ! เอานิ้วออกมาเดี๋ยวนี้เลย!!"
"ก็เค้าอยากเช็คแฮนด์กับลูกเฉยๆ"
"แล้วเจอมือขอ
