บทที่ 87

1364 คำ

ก๊อก ก๊อก "อักษรทำอะไรอยู่" แกร็ก~ "พี่จะเคาะอะไรนักหนา มีอะไรคะ" "ทำอะไร ทำไมถึงอยู่ในชุดแบบนี้" พยัคฆราชมองดูชุดที่น้องสาวใส่มาเปิดประตู เพราะมีแค่ผ้าเช็ดตัวที่พันรอบร่างกายอยู่ "ก็กำลังจะอาบน้ำน่ะสิ" "พี่ว่าจะพาสวยออกไปข้างนอก ไปด้วยไหม" "ไม่ไป" "แม่บอกให้มาชวน เราจะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง" "ไม่อยากไป อยากจะพักผ่อนนอนอยู่บ้านแค่นี้ใช่ไหม" ว่าแล้วอักษรสุดาก็รีบปิดประตู "ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วยคนจะชวนออกไปซื้อของ" พยัคฆราชบ่นพึมพำแล้วก็กลับลงมาข้างล่าง พอผู้เป็นพี่ชายไปแล้ว อักษรสุดาก็รีบกลับเข้าไปในห้องน้ำ "พอแล้วค่ะจะอาบน้ำแล้ว" "จะพอได้ยังไง คุณจะให้ไอ้มะเขือยาวมันค้างอยู่แบบนี้ไม่ได้นะ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับมองต่ำลงไปดูมะเขือยาวของตัวเองที่ตอนนี้มันกำลังชี้โด่ง "คุณแทน!" ใบหน้าหวานอดที่จะอมยิ้มไม่ได้ ถึงแม้ว่าจะตำหนิเขา "ผมพูดจริงนี่ ดูสิมันงอนจนชี้หน้าคุณ" "เดี๋ยวก็ได้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม