"ตอนนี้หนูไปอยู่ที่ไหน" อัปสรสุดาถามในขณะที่กอดแสนสวยไว้แนบอก
"คือ..สวย.." ไม่รู้ว่าจะบอกท่านยังไงดี และตอนนี้เขาก็ยืนมองอยู่แบบไม่ห่างด้วย
"กลับบ้านเรานะ" ที่นางมาในวันนี้ก็เพื่อจะพูดคำนี้กับเธอ
แสนสวยไม่ตอบได้แต่ร้องไห้จนสะอึกสะอื้น
"ผมว่าเราไปคุยกันที่อื่นดีกว่าครับ" พยัคฆราชเห็นสายตาพนักงานที่เริ่มทยอยกันออกมา ทุกคนต่างให้ความสนใจมาก
"แล้วคุณพ่อล่ะคะ" แสนสวยถามในขณะที่เดินออกมาข้างนอก ที่เธอไม่กล้าถามตอนอยู่ตรงนั้น เพราะกลัวเขาจะไม่พอใจว่าไปเรียกพ่อของเขาแบบสนิทสนม
"พ่อยังไม่มาหรอก แม่คิดถึงเราก็เลยขอกลับมาก่อน"
พยัคฆราชซึ่งตอนนี้เดินนำหน้าไปได้หันกลับมามองผู้เป็นแม่..เมื่อคืนนี้เขาถามแม่ก็ไม่ยอมบอกเรื่องนี้เลย
"สวยก็เลยทำให้คุณแม่.."
"ไม่หรอกจ้า แม่อยากกลับมาด้วยแหละ ที่นั่นไม่ใช่บ้านเมืองของเรา" อัปสรสุดาเป็นกังวลเรื่องของแสนสวย เพราะโทรมาเช็คกับแม่บ้านตลอด พอได้ยินว่าแส
