"ลงรถสิ" เมื่อสิงหราชเห็นว่าแสนสวยไม่กล้าลงรถ ก็เลยโน้มตัวลงไปคุยกับคนที่ยังนั่งอยู่ด้านใน
"คุณพ่อเข้าไปก่อนเถอะค่ะ" แค่นั่งรถมาด้วยกัน ก็ไม่รู้ว่าจะเจอกี่กระทงแล้ว ถ้าเดินเข้าบ้านพร้อมกันสงสัยระเบิดได้ลงแน่
"กลับเร็วนะเรา" สิงหราชหันไปพูดกับลูกชายบ้าง
"ทำไมครับ? ผมกลับเร็วแล้วไง" ว่าแล้วพยัคฆราชก็เดินเข้าบ้านไปแบบไม่สนใจผู้เป็นพ่อ และไม่สนใจคนที่ยังไม่ลงจากรถของพ่อ
"ไอ้นี่มันเหมือนใครวะ" สิงหราชพูดพร้อมกับส่ายหน้า
หรือว่าจะไม่เห็นเรา..ตาดีแบบเขาจะไม่เห็นได้ไง หญิงสาวค่อยๆ ก้าวลงจากรถ แล้วก็เดินเข้าไปในบ้านเป็นคนสุดท้าย ด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย รู้แบบนี้รอรถเมล์หรือแท็กซี่ดีกว่า ที่เธอกล้ามากับสิงหราช ก็เพราะคิดว่าเขาคงจะค้างกับผู้หญิงคนนั้น
"วันนี้ทำไมกลับค่ำกันจังเลย" อัปสรสุดาทักขึ้นเมื่อเห็นทั้งสามเดินเข้ามา
"แม่จะถามใครก่อนดีล่ะครับ" พยัคฆราชพูดแบบมีเลศนัยพร้อมกับหันกลับมา
