ซู่จินลุกขึ้นจากตั่งเตียงในสภาพเปลือยเปล่าเช่นทุกวัน เว้นแต่วันที่มีฤดูที่นางสวมเสื้อผ้า เพราะสองแม่ทัพชอบเปลื้องผ้านางและเสพสมจนเกือบรุ่งเช้าทุกวัน มีบางครั้งที่นางพักงีบช่วงกลางวันหลังประชุมเช้ากับเหล่าขุนนางหรือยามเย็นหลัง ด้วยเพลาส่วนใหญ่เหล่าขุนนางจะขอเข้าเฝ้าคุยกันเกี่ยวกับปัญหาบ้านเมือง ทำให้นางเพลียในบางครั้ง บางคืนพวกเขาก็ลักหลับนาง โดยที่นางนอนเฉยๆ แต่ก็อดไม่ได้ต้องมาเสพสังวาสกับพวกเขาแทบทุกครั้ง
ซู่จินมองเหล่านางกำลังที่กำลังแต่งตัวให้นางสวมใส่ชุดสีเหลืองทอง รัดเกล้าประดับปิ่นหยกและอัญมณีสีเหลืองและสีแดงตัวเรือนทำมาจากทองคำวิจิตร อีกทั้งมีห้อยระย้าทั้งสองข้างเป็นสายทองคำปลายสายเป็นรูปหยดน้ำ เนื่องด้วยมีประชุมกับเหล่าขุนนางเรื่องศึกกับแคว้นตันที่ยืดเยื้อมาหลายปีตั้งแต่สมัยของหยางไป๋ต้าหวาง อดีตฟูจวินของนาง
หลินหลังและมายาที่มีสีหน้าเป็นกังวลใจเหมือนคิดอะไรอยู่ ขณะที่ใช้หวีซีกทำ
