เหมือนโลกทั้งใบถล่มลงตรงหน้า น้องหนูล้มทั้งยืน หูดับชั่วขณะ ดวงตาพร่ามัวแค่เพียงเห็นเขาพยักหน้าแล้วเอ่ยคำว่าขอโทษ ไทเกอร์รีบประคองเธอไว้ “เด็กอ้วน เด็กอ้วน เด็ก…”
น้องหนูรีบตั้งสติเมื่อได้ยินไทเกอร์เรียกเธอซ้ำ ๆ “อย่ามาจับ อย่าจับ อย่าแตะตัว ถอยไป ถอยออกไป ฮือ…”
น้องหนูปัดและผลักไทเกอร์ออก เธอโซเซมานั่งที่โซฟา ไม่ได้ ได้แต่ย้ำบอกตัวเอง เธอต้องประคองสติ จะเครียดไม่ได้ เธอกำลังท้อง ห้ามทำร้ายลูก แม้เธอจะถูกทำร้ายจากคนที่ไว้ใจก็ตามที
ด้านไทเกอร์ตัวแข็งทื่อนึกถึงวันที่น้องหนูโดดลงจากระเบียง ไม่น่าเลย เขาไม่น่าพลาด ไม่น่าปล่อยให้เหตุการณ์วันนี้เกิดขึ้น
“ออกไปให้หมด น้องหนูอยากอยู่คนเดียว” เธอพยายามสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แทบจะบ้ากับสิ่งที่รับรู้ แต่ก็ต้องพยุงใจตัวเองเพื่อลูก
“ไม่ได้ พี่ปล่อยให้น้องหนูอยู่คนเดียวมะ…”
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ น้องหนูรู้ว่ากำลังทำอะไร ไม่ได้หน้ามืดตามัว” คำพูดและสาย
