หมอวินหัวเราะขำ เขามันเขี้ยวเมียจนต้องหยิกแก้มเธอเบา ๆ
“แล้วรักล่ะ... ต้องการพี่ไหม”
“อืม... ต้องการดีไหมน้า” แสนรักยิ้มซุกซน
หมอวินมองเมียอย่างข่มขู่แกมมันเขี้ยว เขากำลังจะตะครุบคนขี้ยั่วเข้ามาฟัดหอมแก้ม แต่ประตูหน้าออฟฟิศก็เปิดออกก่อน
“อารักขา ลุงหมอขา” เสียงสดใสออดอ้อนดังขึ้นทันที ที่ยัยหนูตัวน้อยเห็นอารักกับลุงหมอ
“หนูเอากาแฟมาส่งค่า” ตาหวานหิ้วถุงใส่แก้วกาแฟสองแก้วเดินเขาไปหาอารักกับลุงหมอ
“กาแฟของอารักกับลุงหมอค่ะ”
“ขอบใจมากจ้ะ ตาหวานคนสวย” แสนรักรับกาแฟจากหลานสาว เอาไปวางบนโต๊ะ แล้วหันมาอุ้มตาหวานไปนั่งตักบนเก้าอี้ด้วยกัน
“ตาหวานมากับใครคะ”
“หนูมากับป๊ะป๋าค่ะ”
ตอบยังไม่ทันขาดคำ แสนกล้าก็เปิดประตูเดินเข้ามาในร้าน
“พี่แสน ตาตั้มไม่ได้มาด้วยเหรอคะ”
“นอนกลางวัน”
แสนกล้าตอบแล้วมันมองรอบ ๆ ก่อนจะหันไปถามน้องสาวว่า “ขาดเหลืออะไรก็บอกพี่ เดี๋ยวพี่จัดการให้”
“ขาดตังค์ค่ะ ขอตัง
