Ep 51 จับตัว
"อื้ออออ~" หญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้มกระดิกนิ้ว เปลือกตาบางค่อยๆเปิดขึ้นทันทีที่เห็นแสงสว่างก็เกิดความมึนไปชั่วขณะ เธอเห็นเพดานห้องสีขาวที่ไม่คุ้นตา
ที่นี่ไม่ใช่โรงพยาบาล
"ตื่นแล้วหรอ"
"ฮ้ะ?" ลิลลี่หันขวับตามเสียงเรียก เธอเห็นใครบางคนนั่งไขว้ห้างอยู่บนโซฟา ริมฝีปากบางของเธอคนนั้นกระตุกยิ้ม
เธอจำผู้หญิงคนนี้ได้
"พี่พราว..."
"ขอบใจที่ยังจำฉันได้"
"..." ลิลลี่คลี่ยิ้มด้วยความดีใจเมื่อพี่สาวที่เธอเคยรู้จักนั่งอยู่ตรงนี้ แม้เวลาผ่านไปนานหลายปีเธอก็ยังจำพราวได้ไม่เคยลืม "พี่พราวจำลิลได้ไหม"
"จำได้สิ ถ้าจำไม่ได้ฉันจะจับเธอมาหรอ" พราวหยัดกายลุกขึ้นเดินไปหาลิลลี่ ลิลลี่ขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจ "ป่วยหรอ"
"ค่ะ ลิลเป็นโรคซึมเศร้าขั้นรุนแรง"
"งั้นหรอ.." พราวจิ้ปากก่อนเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ๆ กระซิบเบาๆที่ข้างหูของลิ้นลี่ "ทรมานมากไหม"
"ทรมานค่ะ ลิลอยากหายจากโรคบ้าๆนี่"
"อยากหายหรอ"
