เช้าวันต่อมา...
"อื้ออออ" มุกดาตื่นมาด้วยความเมื่อยล้า ปกติเธอต้องตื่นแต่เช้าทุกวัน แต่วันนี้ขอนอนต่ออีกหน่อยเถอะ ว่าแล้วเธอจึงนอนกอดหมอนข้างต่อ โดยไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมคู่หนึ่งมองอยู่
"หึ น่ารักจัง" แดเนียลค่อย ๆ เขี่ยผมออกจากใบหน้าสวยที่นอนกอดเขาอยู่เหมือนเห็นเขาเป็นหมอนข้าง เขาอยากจะขยับตัวและกอดเธอไว้แน่น ๆ แต่กลัวว่าอีกคนจะตื่น ให้นอนต่ออีกหน่อยก็แล้วกัน เพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบจะสว่าง ดีนะที่เขาปิดม่านในห้องทั้งหมดไม่ให้มีแสงลอดเข้ามาได้ ในห้องจึงมืดสนิท เหมือนกับเป็นเวลากลางคืน มีเพียงแสงไฟสลัว ๆ หน้าห้องน้ำเท่านั้นที่ให้แสงสว่างภายในห้อง
แดเนียลยอมรับกับตัวเองว่าเมื่อคืนเขากลายเป็นหนุ่มเลือดร้อน จับเธอกินตับไปหลายรอบ เสร็จสมไปหลายน้ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เพราะส่วนใหญ่เขาก็แค่ปลดปล่อยไปตามธรรมชาติเท่านั้น แต่สำหรับมุกดาไม่ใช่เลย เธอทำให้เขามีความสุข จนไม่อยากจะปล่อยเธอ
