ตอนที่ 3 คุณมีแฟนหรือยัง

"บอสคะ บอส" ใบหม่อน เรียกแดเนียลเสียงดังอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขายังเอาแต่จ้องหน้ามุกดา "ครับ ว่ายังไงคุณใบหม่อน" แดเนียลที่ตอนนี้จิตใจกลับมาอยู่กับเนื้อกับตัวแล้ว พูดขึ้นกับเลขาของตัวเอง "บอสจะสัมภาษณ์เลยมั้ยคะ หรือว่าจะให้ไปยื่นใบสมัครที่ฝ่ายบุคคลแล้วสัมภาษณ์เบื้องต้นก่อน" ใบหม่อนถามขึ้น และให้แดเนียลตัดสินใจ ว่าจะให้เธอทำอะไรก่อน "ไม่ต้อง เดี๋ยวผมสัมภาษณ์เอง ถ้าผมพอใจค่อยเอาเอกสารไปให้ที่ฝ่ายบุคคลก็ได้ ตอนนี้ผมว่างพอดี" แดเนียลบอกกับเลขาของเขา "งั้นใบหม่อนไปทำงานก่อนนะคะ น้องมุกโชคดีนะจ๊ะ" ใบหม่อนบอกเจ้านายของเธอ แล้วหันไปอวยพรรุ่นน้อง "ขอบคุณค่ะพี่ใบหม่อน" มุกดาหันไปยิ้มให้กับใบหม่อนที่เดินออกไปจากห้อง "เชิญนั่งครับ คุณมุกดา" แดเนียลบอกว่าที่เลขาของเขา "ขอบคุณค่ะ" มุกดาก็นั่งลงอย่างเรียบร้อย พร้อมกับส่งเอกสารการสมัครงานของเธอให้กับเขา "นี่ค่ะ เอกสารการสมัครงานของมุกค่ะ เอ่อ... เรียกมุกว่ามุกเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ" "ครับคุณมุก ผมขอดูเอกสารสักครู่นะครับ" แดเนียลพยักหน้ารับ ก่อนจะหยิบเอกสารมาเปิดดูคร่าว ๆ "คุณเรียนจบเกี่ยวกับการท่องเที่ยวและโรงแรมใช่มั้ยครับ" แดเนียลขมวดคิ้วถามออกมาเมื่อมุกดาไม่ได้จบด้านเลขานุการ "ใช่ค่ะ" มุกดาตอบสั้น ๆ ในใจนั้นเริ่มไม่มั่นใจแล้วว่าจะได้งานนี้หรือไม่ "แล้วคุณมีประสบการณ์เกี่ยวกับการทำงานด้านเลขามาบ้างมั้ยครับ" แดเนียลถามขึ้นอีกพร้อมกับวางเอกสารลงและเงยหน้าพูดกับมุกดาด้วยสีหน้าจริงจัง "ไม่มีค่ะ แต่มุกพร้อมที่จะเรียนรู้นะคะ หากว่าบอสจะให้โอกาส" มุกดายืดตัวตั้งตรงกว่าเดิมและตอบออกมาอย่างมั่นใจ ​ "เห็นว่าคุณจบมา 3 ปีแล้ว ก่อนหน้านั้นคุณทำงานอะไรมาเหรอครับ ขอโทษที่ถาม เพราะผมต้องการคนที่มาทำงานช่วยผมได้จริง ๆ" แดเนียลถามขึ้นมาอีกครั้งและออกตัวขอโทษในเรื่องที่เขาถาม เขาชอบรูปร่างหน้าตาและน้ำเสียงของเธอมากก็จริง แต่ถ้าเป็นเรื่องงานเขาจะจริงจังเสมอ เขาจะต้องมั่นใจว่าเธอจะสามารถทำงานนี้ได้จริง ๆ "มุกช่วยที่บ้านทำกิจการร้านอาหารค่ะ แต่ตอนนี้ไม่ได้ทำแล้ว เพราะคุณพ่อคุณแม่อายุเยอะแล้วค่ะ ตอนนั้นทำหน้าที่ประชาสัมพันธ์และต้อนรับแขกที่เข้ามาทานอาหารที่ร้านค่ะ" มุกดาตอบออกไปแค่นั้น และไม่ได้บอกเรื่องที่พ่อของเธอถูกโกงเพราะคิดว่ามันไม่จำเป็น "อืมมม ครับ ส่วนคำถามนี้จะเป็นคำถามสุดท้ายและค่อนข้างเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณ ไม่ทราบว่าคุณจะสะดวกตอบมั้ย แต่มันจำเป็น" แดเนียลตัดสินใจพูดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำตอบและท่าทางมุ่งมั่นของอีกคน "ถามได้ค่ะ มุกเข้าใจ คงเป็นเรื่องเกี่ยวกับเรื่องงาน ใช่มั้ยคะ" มุกดายิ้มและบอกเขาอย่างไม่ได้คิดอะไร เธอคิดว่าเป็นเรื่องงานธรรมดา แต่เมื่อได้ยินคำถามก็ทำให้เธอชะงักไปเหมือนกัน "คุณมีแฟนหรือสามีหรือยังครับ" แดเนียลถามออกไปและมองหน้ามุกดาอย่างรอคำตอบ "เอ่อ..." มุกดาถึงกับทำหน้าไม่ถูกเมื่อได้ยินคำถาม "อย่าเข้าใจผิดนะครับ ที่ผมถามเพราะว่าไม่อยากให้มีปัญหาตามมา เพราะบางครั้งคุณจะต้องเดินทางไปต่างจังหวัดกับผม เพื่อตรวจงานที่สาขาอื่น ๆ อาจจะมีการค้างคืนด้วย ผมเลยไม่อยากให้มีปัญหาตามมาน่ะครับ" แดเนียลรีบบอกออกไปเมื่อเห็นสีหน้าของมุกดา "อ๋อ... มุกยังไม่มีทั้งแฟนและสามีค่ะ มุกเดินทางไปต่างจังหวัดได้อย่างไม่มีปัญหาค่ะ" มุกดาที่รู้เหตุผลก็ยิ้มออกมาได้ "โอเคครับ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ" พูดจบแดเนียลก็ลุกขึ้นและเดินอ้อมโต๊ะมาด้านหน้า แล้วยื่นมือข้างขวาออกไปที่ด้านหน้าของมุกดา "ขอบคุณค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ" มุกดาที่รู้ธรรมเนียมดี ก็ยื่นมือออกไปจับมือกับเจ้านายคนใหม่ พร้อมกับพูดฝากเนื้อฝากตัวอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่อีกคนนั้น... "ครับ" ยินดีรับฝากไว้ทั้งเนื้อทั้งตัวครับ หึ ๆ แดเนียลตอบรับออกไปพร้อมกับคิดในใจอย่างเจ้าเล่ห์ด้วย จากนั้นมุกดาก็ออกมาที่หน้าห้องเพื่อเรียนรู้งานจากหลักสูตรเร่งรัดของใบหม่อน "มา เดี๋ยวพี่สอนให้ งานนี้ไม่มีอะไรยากหรอก แค่เราต้องจดจำรายละเอียดทุกอย่างให้ได้เท่านั้นเอง บอสถึงจะเนี๊ยบแต่ก็ใจดี" ใบหม่อนบอกกับมุกดา พร้อมกับเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้น "ขอบคุณค่ะพี่ใบหม่อน เอ่อ... มุกสงสัยจัง ทำไมบอสพูดไทยชัดจังคะ หน้าฝรั่งจ๋า แต่พูดไทยชัดแจ๋วเลย" ระหว่างรอคอมพิวเตอร์ มุกดาก็ถามขึ้นมาอย่างสงสัย "บอสเป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษจ้ะ คุณแม่บอสเป็นคนไทยที่สอนภาษาไทยให้บอสตั้งแต่เด็ก จึงทำให้บอสมีความเป็นไทยในตัวสูงมาก อ้อ... นี่เป็นข้อมูลเกี่ยวกับบอสนะ ชอบไม่ชอบอะไร พี่พิมพ์รายละเอียดไว้ในนี้แล้ว" ใบหม่อนตอบข้อสงสัยของมุกดาอย่างไม่ปิดบัง พร้อมกับเปิดไฟล์งานให้มุกดาได้เรียนรู้ข้อมูลคร่าว ๆ "มิน่าล่ะ" มุกดามองดูข้อมูลในไฟล์นั้น และคิดในใจว่ากลับบ้านไปวันนี้ เธอจะต้องไปศึกษาข้อมูลของเจ้านายคนใหม่ไว้ซะหน่อยแล้ว "เอ๋... ถามแบบนี้ อย่าบอกนะว่ามุกหลงเสน่ห์บอสไปแล้ว" ใบหม่อนมองมุกดาที่สนใจประวัติของแดเนียลก็แซวขึ้น "บ้า !!! ไม่ใช่สักหน่อย ก็ต้องรู้ไว้มั้ยคะ ไม่อย่างนั้นจะทำงานถูกใจบอสได้ยังไง" ถึงจะตอบแบบนั้น แต่ใบหน้าของมุกดาก็ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างห้ามไม่ได้ "แล้วไป... งั้นเรามาเริ่มเรียนรู้งานกันเถอะ เวลาเหลือน้อยแล้ว" ใบหม่อนไม่เซ้าซี้และเริ่มเข้าโหมดจริงจัง สองสาวสอนงานและเรียนรู้งานกันไปเรื่อย ๆ โดยไม่รู้ว่าบอสของพวกเธอแอบดูผ่านกล้องวงจรปิดอยู่ แดเนียลยิ้มออกมาเมื่อเห็นสีหน้าท่าทางตอนมุกดาเรียนรู้งาน เพราะใบหน้าสวยมีทั้งขมวดคิ้วสงสัย มีบางครั้งที่ยิ้มและหัวเราะออกมา รวม ๆ แล้วมุกดามีความคล่องตัวไม่น้อย ทำให้แดเนียลสบายใจขึ้นมาบ้าง เรื่องเกี่ยวกับเลขาคนใหม่นั้น ที่เขาให้ใบหม่อนเป็นคนหามาให้ทำงานแทนเธอ เพราะเขาเคยประกาศรับสมัครไปแล้ว ส่วนใหญ่มีแต่คนอยากมาสมัครงานเพราะเหตุผลอื่นมากกว่าที่อยากจะมาทำงานจริง ๆ มีทั้งอยากมาเป็นเมียเขาบ้าง เพราะการแต่งตัวมาสมัครงานทำเหมือนกำลังมาอ่อยเขา บางคนก็ทำตัวเป็นเลขาผู้ทรงความรู้ จู้จี้จุกจิกจนเขาไม่แน่ใจว่าใครเป็นเจ้านายใครเป็นลูกน้อง ส่วนหุ้นส่วนคนอื่น ๆ ก็ชอบพาลูกสาว หลานสาวมาฝากงาน แต่เขาไม่รับเพราะไม่อยากมีปัญหาตามมา นั่นจึงทำให้เขายกหน้าที่นี้ให้ใบหม่อนจัดการ ก็หวังว่าการทำงานร่วมกันกับมุกดาจะเป็นไปอย่างราบรื่น เมื่อคิดอะไรขึ้นมาได้ แดเนียลก็มองดูเอกสารการสมัครงานของมุกดาอีกครั้ง แล้วยกโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูราคาแพงขึ้นมาโทรไปหามือขวาคนสนิท "คริส กูมีงานให้มึงทำ" แดเนียลพูดออกไปทันทีที่คนปลายสายกดรับสาย "ครับนาย" คริสรีบตอบรับทันที "เดี๋ยวกูจะส่งข้อมูลของเลขาคนใหม่ของกูไปให้มึงทางไลน์ มึงไปสืบประวัติของเธอมาหน่อย เอาตั้งแต่เกิดจนถึงวินาทีนี้เลย ขอแบบละเอียดด้วย แล้วพรุ่งนี้เอามาให้กูที่โต๊ะทำงาน" แดเนียลสั่งงานคริสไป ส่วนสายตานั้นก็ยังมองไปที่จอภาพของกล้องวงจรปิดอยู่ "ครับนาย" คริสก็ยังรับคำสั้น ๆ เหมือนเดิม จากนั้นแดเนียลก็ถ่ายรูปเอกสารเกี่ยวกับมุกดาและส่งรูปพวกนั้นไปให้คริสทางไลน์ แล้วอย่าคิดว่าหลังจากนั้นเขาจะทำงานนะ เขาก็ยังเอาแต่มองมุกดาผ่านกล้องวงจรปิด ตอนนี้เขาเห็นเธอนั่งอ่านเอกสารไปและกินอาหาร ที่น่าจะเป็นแซนด์วิชเข้าปากไปด้วย เวลาที่เธออ้าปากงับแซนด์วิชและเลียริมฝีปากนั้น มันทำให้แดเนียลใจสั่นอย่างไม่รู้ตัว...