“หรือว่าแม่จะรู้เรื่องนี้” จู่ ๆ ขณะขับรถเขาก็นึกถึงคุณแม่ของเขาขึ้นมา เพราะหากพะพายหายตัวไปนอกจากเขาที่ต้องร้อนรนแล้ว อีกคนที่ควรจะร้อนรนไม่ต่างคือแม่ของเขาที่รักพะพายมากเกินกว่าใคร ด้วยเหตุผลที่เคยอยากจะรับเธอนั้นมาเป็นบุตรบุญธรรมด้วยซ้ำ
(คฤหาสน์ตระกูลเจียพิรัช)
“แม่...อยู่ไหมครับ” เสียงตะโกนดังลั่นด้วยท่าทีร้อนใจของเขาทำให้เหล่าแม่บ้านแตกตื่นรีบเข้ามาต้อนรับคุณชายของบ้าน พร้อมกับจัดเตรียมน้ำท่าเย็น ๆ ไว้ให้ “ป้า...แม่ผมอยู่ไหน”
“คุณหญิงท่านอยู่บนห้องส่วนตัวเจ้าค่ะ”
“ไปบอกแม่ผมลงมาดิ ผมต้องการคุยท่านด่วน” เขาสั่งแม่บ้านเสียงเข้ม ทำเอาป้าแม่บ้านถึงกับรีบก้มหน้าลงไม่สบตาเพราะแม้น้ำเสียงของคุณชายของบ้านจะยังควบคุมได้ แต่สีหน้ากลับไปเป็นดังนั้น
“เอะอะ โวยวายอะไรกัน เสียงดังน่าหนวกหู คนกำลังสวดมนต์อยู่แท้ ๆ” คุณหญิงพิมลเดินลงบันไดไม้ที่แกะสลักสวยงาม อย่างสง่า แต่กลับหรี่ตามองลูกชายของต
