13
เกย์...(ไม่)...ที่รัก...(ใช่)
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามา ฉันที่ไม่รู้ว่าคืนที่ผ่านมาหลับไปตอนไหน บรรยากาศที่ควรสดชื่น กลับยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความอบอุ่นจากร่างกายเราสอง
แต่ที่แน่ ๆ ตอนนี้ฉันตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่ปวดร้าวและล้าไปทั้งตัวมากกว่าครั้งก่อนหลายเท่า ความหนักของแขนแกร่งที่โอบรอบเอว เสียงลมหายใจรดถี่จรดท้ายทอย พานทำให้ฉันแทบไม่กล้าขยับตัว
“ตื่นเช้าจังครับ” เสียงทุ้มแหบกระซิบข้างหูฉัน พร้อมสัมผัสปลายจมูกที่แตะลงมาเบา ๆ ตรงท้ายทอยอย่างอ่อนโยน ฉันขยับตัวเล็ก ๆ แต่ไม่กล้าหันกลับไปมองตรง ๆ เพราะตอนนี้เขากำลังใช้ริมฝีปากคลอเคลียอยู่ตรงซอกคอ และนั่นทำให้ลมหายใจฉันสะดุด
“พี่แทน! พอได้แล้ว เช้าแล้วนะ” แม้คำพูดฉันเหมือนคำตะโกน แต่จริง ๆ มันก็เบาแทบไม่เป็นเสียง
“เช้าแล้วก็จริงครับ แต่ใจพี่ยังอยู่ที่เมื่อคืนน่ะ” เสียงเขาเหมือนแฝงคำหยอกล้อ แต่ปลายนิ้วกลับไล้ผิวเบา ๆ จากเอวขึ้นมาตาม
