22
ค่ำคืนใต้แสงจันทร์
“หนาวรึเปล่าครับ” พี่แทนหันมาเอ่ยถามฉันเพราะเห็นฉันขยับแขนกอดเขาแน่น แถมยังยุกยิกเกาแขนเป็นระยะ เอาจริง ๆ ในป่ากลางคืนมันก็หนาวจริง ๆ นั่นแหละ แถมแมลงก็เริ่มเยอะแล้วด้วย
“นิดหน่อยค่ะพี่” ฉันหันไปยิ้มให้เขา และตอบตามความจริง
“เข้าในเต็นท์กันไหมเดี๋ยวไม่สบายเอาได้” เสียงนุ่มละมุนฝันเอ่ยออกมา ฉันพยักหน้ารับก่อนจะพยายามลุกขึ้น แต่ทันใดนั้น เขาก็ช้อนตัวอุ้มฉันขึ้นในอ้อมแขนอย่างมั่นคง ร่างเบาหวิวของฉันถูกยกขึ้นอย่างง่ายดาย
“พี่อุ้มหนูแบบนี้...ระวังหลงรักคนสวยอย่างหนูมากขึ้นอีกนะคะ เดี๋ยวจะหาทางออกไม่เจอ” ฉันแกล้งกระซิบเบา ๆ แต่ใจจริงกลัวตัวเองจะหลงเขามากกว่า
“ที่เป็นอยู่พี่ก็หลงจนหาทางไม่ออกอยู่แล้วครับ” เขาก้มหน้ามาหอมแก้มฉันฟอดใหญ่ พร้อมเสียงนุ่มลึกบาดหูที่ทำเอาตัวฉันร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
โคมไฟดวงที่ตระเตรียมมาส่องทางให้เราเดินกลับเต็นท์อย่างปลอดภัย เขาค่อย ๆ วางฉันล
