ความโกลาหลในงานเลี้ยงจบลงทิ้งไว้เพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งและแสงจันทร์ที่สาดส่องลงบนผิวน้ำในสระว่ายน้ำส่วนตัวของวิลล่า ไอดอลเดินนำน้ำชากลับเข้ามาในห้องพักที่เงียบสงบ สถาปนิกหนุ่มถอดเสื้อสูทที่เปื้อนคราบครีมเค้กโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะหันมาจ้องมองร่างบางที่ยืนตัวสั่นน้อยๆ เพราะความเย็นของน้ำที่เปียกโชกไปทั้งตัว
"คุณไอดอล... ขอโทษนะคระที่สโนว์ทำงานพังหมดเลย"
น้ำชาเอ่ยเสียงแผ่วพรางก้มหน้าลงด้วยความรู้สึกผิด
ไอดอลไม่ตอบแต่กลับเดินเข้าไปประชิดตัวเขาเชยคางหญิงสาวขึ้นมาสบตา นัยน์ตาคมกริบที่เคยดูขี้เก๊กบัดนี้กลับวาวระยับด้วยกระแสความต้องการที่ซ่อนอยู่เบื้องลึก
"งานพังน่ะเรื่องเล็กครับน้ำชา... แต่ 'หัวใจ' ผมที่มันเต้นผิดจังหวะเพราะคุณน่ะสิ เรื่องใหญ่กว่า"
"คุณไอดอล..."
"ในเมื่อเราเปียกกันทั้งคู่แล้ว... ผมว่าเราไป 'ล้างตัว' กันในสระน้ำดีกว่าไหม"
ไอดอลพูดพรางเหยียดยิ้มร้ายที่มุมปาก เขาไ
