พรุ่งนี้เราจะกลับกรุงเทพฯ

1066 คำ

แสงแฟลชจากกล้องถ่ายภาพนับสิบตัวสว่างวาบไปทั่วหาดทรายขาวของเกาะดาริกาประหนึ่งฝูงหิ่งห้อยที่บ้าคลั่ง คุณหญิงมณฑาเดินนำหน้านักข่าวสายสังคมและสายสถาปัตยกรรมกลุ่มใหญ่เข้ามาด้วยรอยยิ้มที่ปั้นแต่งมาอย่างดี พรางคว้าแขนหนูพราวที่เพิ่งได้รับการช่วยเหลือมาหยกๆ ให้มายืนเคียงข้างเธอ "ทุกท่านคะ! วันนี้คือวันแห่ง 'ความลงตัวของรากฐานตระกูล' ค่ะ! ฉันขอประกาศว่าลูกชายของฉัน... ไอดอล จะเข้าพิธีวิวาห์กับหนูพราว ทายาทคนเดียวของเจ้าสัวอสังหาฯ เร็วๆ นี้ค่ะ!" นักข่าวพากันรัวชัตเตอร์และยื่นไมค์เข้ามาถามไถ่พัลวัน ทว่าร่างสูงโปร่งของไอดอลที่เดินออกมาจากบ้านพักริมผากลับดูนิ่งขรึมประหนึ่งประติมากรรมหินแกรนิต เขาขยับแว่นสายตาด้วยนิ้วกลางพรางปรายสายตาคมกริบมองคุณหญิงแม่ด้วยความผิดหวัง "คุณแม่ครับ... การออกแบบชีวิตคนอื่นโดยไม่ดู 'ความแข็งแกร่งของโครงสร้างภายใน' มันคือความล้มเหลวที่สุดของนักบริหารนะครับ" "ไอดอล! แกพู

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม