เสียงเพลงโอเปร่าแว่วมาตามสายลมหนาวที่พัดผ่านคลองสายย่อยในนครเวนิส แสงไฟระยิบระยับจากตะเกียงโบราณสะท้อนผิวน้ำดูราวกับอัญมณีที่โปรยปราย ไอดอลในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมสามเม็ดโชว์สร้อยทองคำดาริกาพาดผ่านแผงอกแกร่ง สวมทับด้วยสูทลำลองราคาแพงระยับ ขยับแว่นกันแดด (แม้จะเป็นตอนกลางคืน) ด้วยนิ้วกลางพรางปรายสายตาคมกริบมองไปยัง 'เปาโล' หนุ่มอิตาลีร่างสูงโปร่งที่กำลังยื่นดอกกุหลาบสีแดงสดให้น้ำชาบนสะพานรีอัลโต
"(คนสวย) คุณคือสถาปัตยกรรมที่งดงามที่สุดที่พระเจ้าเคยส่งมาลงเรือกอนโดล่าของผมเลยนะครับ"
เปาโลเอ่ยเสียงนุ่มพรางพยายามจะจับมือน้ำชามาจุมพิต
"สนไปล่องเรือชมพระจันทร์กับผมสองต่อสองไหมครับแม่สาวน้อย"
น้ำชาที่สวมชุดเดรสคลุมท้องสีชมพูอ่อนดูละมุนตุ้นพยายามถอยหลังหนี
"เอ่อ... ไม่เป็นไรคระคุณเปาโล น้ำชามากับ 'สถาปนิกส่วนตัว' คระ"
"ขอโทษนะครับคุณเปาโล..."
ไอดอลก้าวเข้ามาแทรกกลางระหว่างทั้งคู่พร
