แสงไฟสีวอร์มไลท์ส่องสลัวอยู่ภายในห้องนอนกว้าง ม่านสีขาวพลิ้วไหวเบา ๆ ตามแรงลมที่พัดผ่านหน้าต่างบานใหญ่เข้ามา
ไอรินยืนพิงขอบหน้าต่าง ร่างบางยิ้มรับกับอากาศเย็นๆตอนกลางคืนท่ามกลางดวงจันทร์ที่สาดแสงส่องลงมา สายตาหันมองออกไปยังสวนดอกไม้ด้านนอกกลิ่นหอมลอยมากับสายลม ยังไม่ทันจะได้คิดอะไรแขนแกร่งก็โอบกอดเธอจากด้านหลัง
“ชอบไหม”
เสียงทุ้มต่ำของเอริคกระซิบที่ข้างหูของไอริน จนเธอสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะพยายามทำเสียงให้ปกติ
“ก็..โอเคคะ”
“แค่โอเค? แค่นั้นหรอ เมียจ๋าใจร้ายกับผมจังเลยนะ หืมม!!”
เอริคขยับเข้าใกล้เธอมากขึ้น ปลายจมูกคมสันแตะที่แก้มนวลของเธอเบา ๆ ก่อนจะถูไถอย่างออดอ้อน ที่เครามีตอหนวดหนากำลังเริ่มโผล่ออกมาเสียดสีกับผิวบางๆของไอรินทำให้รู้สึกจั๊กกะจี้
“ผมตั้งใจทำเพื่อเมียจ๋าขนาดนี้เลยนะ”
น้ำเสียงออดอ้อดกระเส่าเบาๆ มีคนขี้อ้อนกลัวเมียไม่รัก 1 อัตรา ทำให้หัวใจของไอรินเต้นแรงขึ้นจนควบคุมแทบไ
