เมืองแห่งการท่องเที่ยวผู้คนมากหน้าหลายตา นนท์ก้าวเข้ามาในวงจรนี้อย่างเต็มตัวหันหน้าเข้าหาแก๊งมาเฟียฝั่งตะวันตกเพราะต้องอาศัยอำนาจบารมีให้มีชีวิตรอด
บาร์ชั้นใต้ดิน กลิ่นควันบุหรี่และเหล้าราคาถูกลอยปะปน ไฟสลัวสีแดงฉาบไปทั้งห้อง
เสียงหัวเราะแห้ง ๆ ของนักเลงที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้วกำลังดังก้อง
นนท์เดินเข้าไป เสื้อผ้ายับๆ ตาแดงก่ำ
เหมือนคนที่หมดแรงจะยืน แต่ยังฝืนเพราะความดื้อดึงค้ำไว้
โต๊ะด้านในสุดมี ‘ชัย’ หัวหน้าแก๊งที่เคยเคลียร์เรื่องให้นนท์ นั่งไขว่ห้าง สูบบุหรี่ เชิดหน้ามองคนตรงหน้า สายตาเบื่อโลกแต่แหลมคม
ชัยถอนบุหรี่ออกจากริมฝีปากแล้วพ่นควันออกมาช้า ๆ
“ได้ข่าวว่า เอริค วิลเลียม ลงมาที่ไซต์นั้นเองนะ”
เสียงหัวใจของนนท์หยุดเต้นไปครึ่งจังหวะ
แต่เขาก็ยังฝืนยิ้ม ยิ้มแบบคนที่ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว
นนท์ทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม แขนเท้าโต๊ะ
พูดช้า ๆ แต่เฉียบ
”มึงรู้ใช่ไหมว่ามันแย่งเธอไป
