ห้องพักส่วนตัวในผับของเอริค เสียงกระเส่าซ่านครวญครางปนเสียงเนื้อประทบกัน
ไอรินคุกเข่าบนเตียงสีขาวสะอาดตา มือทั้งสองข้างกำผ้าปูที่นอนแน่น เพราะต้องการหาที่ยึดเหนี่ยว
พั๊บๆ พั๊บๆ ปึกๆ ปึกๆ
“อ๊ะๆ อิ๊ๆ อื้มมม”
“โอ๊ะๆ ไอริน โอ้วว อื้ม อ่าส์”
สองมือหนาของเอริค เอื้อมไปกอบกุมเอาทรวงอกอึมมันใหญ่โตจนล้นมือของเอริคออกมา
เอวขอดเด้งรับจังหวะการกระแทก สะโพกพายกลมที่ไม่มีอะไรมาปกปิดไว้ มันช่างเย้ายวนจนทำให้เอริคหึกเหิม
“ไอริน ไอริน โอ๊ะ โอ้วววว”
ร่างหนาของเอริคกระตุกเกร็ง ดวงตาเหม่อลอย
ธารน้ำแห่งรักสีขุ่นอุ่นๆ ไหลเยื้อมออกมาจากร่องรูสวาท กลีบดอกไม้สีแดงบอบช้ำต่อการมอบความสุขให้เธอครั้งแล้ว ครั้งเล่า
“เจ็บไหม !”
เป็นครั้งแรกที่เอริคเอ่ยถามหลังจากปลดปล่อยน้ำแห่งรักไว้ที่กายเธอแล้ว เมื่อก่อนกับคนอื่นเขาคงจะเดินหนีไปชำระร่างกายแต่นี้คนที่เขารักสุดหัวใจ
ส่วนไอรินเธอล้มตัวลงนอนอย่างคนหมดไร้ซึ่งเร
