ค่ำวันเดียวกันนั้น ที่ห้องพักชั้นบนที่อยู่สูงขึ้นไปของโรงแรมหรูริมแม่น้ำใจกลางเมืองมองเห็นวิวได้รอบๆเมือง ไฟแสงสีหลากสีในเมืองที่ถูกขนานนามว่าเป็นเมืองที่ไม่เคยหลับไหลแม้ในยามค่ำคืน
ในห้องนี้คือห้องที่เอริคจัดไว้ให้ไอรินได้พัก “ชั่วคราว” ผ้าม่านสีเข้มถูกปิดไว้สนิท เหลือเพียงแสงไฟสีนวลจากโคมไฟข้างเตียงที่กำลังให้แสงสว่างเพียงพอต่อการมองเห็น
ไอรินล้มตัวนั่งลงอยู่บนโซฟา มือบางกำแก้วน้ำไว้แน่น แต่มือของเธอนั้นมันกลับสั่นเล็กน้อย ถ้าหากว่าเอริคสังเกตก็จะเห็นว่าในวันนี้ตั้งแต่ไอรินกลับจากไซต์งานเธอก็ไม่ยอมพูดกับใครเลยแม้แต่คำเดียว รวมถึงเขาด้วยวันนี้ไอรินเธอดูเงียบมากกว่าปกติเป็นอย่างมาก !!
เสียงฝีเท้าของเอริคดังใกล้เข้ามา เขาเดินเข้ามาในห้องสายตาเหลือบมองหาร่างบางของไอริน ส่วนมือถือแฟ้มเอกสารหนาและโทรศัพท์อีกสองเครื่อง ใบหน้าของเอริคในตอนนี้นั้น มันนิ่งราวกับหุ่น แต่ทว่าแววตาของเขานั้นข้างใ
