เช้าวันต่อมา
แสงแดดอ่อนๆลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาไอรินตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง เพราะเธอนอนไม่ค่อยหลับทุกครั้งที่หลับตา ภาพบางอย่างจะวาบเข้ามาถึงแม้จะไม่ชัด แต่ก็พอให้หัวใจมันเต้นแรง
เสียงกาต้มน้ำดังมาจากห้องครัวเธอชะงักแล้วเดินออกไปช้า ๆ ตามเสียงที่ได้ยิน
เห็นเอริคยืนอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขน ไม่ได้ใส่ชุดสูท และไม่มีท่าทางของนักธุรกิจผู้ทรงอำนาจแต่อย่างใด
เห็นเพียงแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังชงชาอย่างพิถีพิถันและมีความสุขที่แสดงออกมาทางใบหน้านั้น
เอริคได้ยินเสียงฝีเท้าแต่ก็ไม่ได้รีบหันไปดูแต่เอ่ยเพียงแค่ว่า
“ฉันทำชาคาโมมายล์ไว้ให้ สดชื่นดีนะแต่ถ้าเธอไม่อยากดื่ม ฉันก็ไม่บังคับ”
ไอรินมองไปยังแผ่นหลังของเขา ในระยะที่ห่างพอสมควร ไอรินยังคงเว้นระยะไว้ แต่ว่าบรรยากาศมันไม่ค่อยตึงเท่ากับเมื่อคืนเท่าไหร่
ร่างบางของไอรินเดินมานั่งที่โต๊ะ เอริควางถ้วยชาไว้ตรงหน้าของเธอ ถึงแม้อยาก
