“ป๊าขา ป๊ายัก” ฟาเดียไม่สนใจเสียงร้องไห้จ้าของเมฆ เงยหน้า ทำปากจู๋ ตาใสแป๋ว ออดอ้อนคนเป็นพ่อตามนิสัยเด็กช่างอ้อน
“รักครับ ป๊ารักฟาเดีย” ฟลอยด์จุ๊บปากลูกสาวตามประสาคนหลงลูก และหากอยู่กันตามลำพังเขาก็ต้องจุ๊บปากปุ้ยตามประสาคนหลงเมียด้วย ส่วนช่อแก้วที่เริ่มโตแล้วเขาจะจูบกระหม่อม ส่วนช่อแก้วจะแสดงความรักหรือแทนการขอบคุณด้วยการกอดและหอมแก้มทั้งตัวเขาและปุ้ย
“ฟาเดียลูก เฮียเมฆร้องไห้ใหญ่แล้วค่ะ” ปุ้ยอดสงสารเมฆไม่ได้ แม้จะขบขันอยู่ในที
“โอ๋ฉิ แม่โอ๋” ฟาเดียให้คนเป็นแม่ไปปลอบโยนเมฆ ส่วนตัวเองเกาะติดคนเป็นพ่อ
“เมฆจะร้องเยอะทำไม หูจะแตก” หมอกที่หงุดหงิดอยู่แล้ว เสียงแหกปากร้องไห้ของเมฆก็ยิ่งทำให้หงุดหงิดยิ่งขึ้นไปอีก
“ช่อแก้วโกรธหมอกแล้ว หมอกก็อยากร้องเหมือนกันแหละ เมฆรู้หรอก”
“เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้หมอกร้องไห้หรอก” หมอกเถียงทันควันอย่างวางมาดว่าตนนั้นไม่แยแส
“ทำมาเก๊ก ขอให้ช่อแก้วไม่พูดกับหมอก
