บทที่ 39 อดทนต่อความคิดถึง

​ สนามบินโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น อ่า อากาศสดชื่นมากแต่หัวยังปวดอยู่เลยหลังจากปาร์ตี้ฉลองสอบเสร็จจบลงฉันก็โทรให้บอดี้การ์ดเอารถมารับแทนหลายคนเห็นฉันว่านอนสอนง่ายกับพี่เสือเลยคิดว่าฉันจะหายโกรธในสิ่งที่เขาทำหรอบอกเลยว่าไม่หายโกรธแน่นอนหลังจากเขาขึ้นไปนั่งข้างบนเขาก็ไลน์มาขอโทษและอธิบายเรื่องราวต่างๆ แต่คนอย่างฉันไม่เอาคืนก็ไม่ได้ป่ะตื่นเช้าเลยลากยัยซีมาญี่ปุ่นเลยก่อนจะบินไปฮ่องกงเพราะช่วงปิดเทอมฉันตกลงกับแม่ว่าจะไปหาที่นู่นโชคดียังไม่ได้บอกเขา คนแบบเขาควรได้บทเรียนซะบ้าง ไม่อยากปฏิเสธเพื่อนงั้นหรอ เหตุผลงี่เง่ามากวันนี้ฉันจะเป็นบทเรียนให้เขาเอง “ลากมาแต่เช้ามากแม่”คนข้างๆ บ่น “เออน่าไปพักที่โรงแรมก่อนแล้วกันพรุ่งนี้ค่อยออกไปเที่ยว” “แกก็แสบใช่เล่นเลยนะฉันนึกว่าจะหายโกรธพี่เสือง่ายๆ ซะอีก” “คนแบบเขาถ้าทำตัวแข็งใส่ก็ดื้อด้านไม่ยอมน่ะสิเรื่องขอโทษก็อีกเรื่องแต่เรื่องเอาคืนก็อีกเรื่องไง”