Chapter : 16
แอมมองตอบด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทาย ปล่อยให้สายตาเย้ายวนของเธอส่งสัญญาณแห่งความพร้อม เธอเลื่อนมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาของเขาอย่างช้า ๆ “ถ้ามึงจะหิวขนาดนั้น ก็ไม่มีความจำเป็นต้องห้ามใจอีกแล้วล่ะ” เธอกล่าวเสียงกระเส่า ริมฝีปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อย ยังคงท้าทายเขาไม่เลิก “รับประทานเลยสิ...กูอยากจะกลายเป็นอาหารจานโปรดของมึง”
คำพูดของแอมทำให้ความอดทนสุดท้ายของโจวพังทลาย ความปรารถนาที่ถูกเก็บกดได้หลุดออกมาเต็มที่ เขาก้มลงกระซิบข้างหูเธออย่างดิบเถื่อน “ถ้าอย่างนั้น กูจะกินจนไม่เหลืออะไรเลย มึงจะได้รู้ว่าความหิวโหยของกูมันมากขนาดไหน?”
จากนั้นทุกสัมผัสของพวกเขาก็กลายเป็นเหมือนเปลวไฟที่ลุกโชนไปทั่วทั้งห้อง ร่างกายของทั้งคู่ประสานกันอย่างกลมกลืน เต็มไปด้วยแรงดึงดูดและความโหยหาที่ไม่มีวันอิ่ม
ความเร่าร้อนในดวงตาของเขาไม่อาจหยุดได้ ณ ร่องรักสีชมพูที่มีบริเวณโดยรอบขาวสะอาดตาถู
