ตอนที่ 57
เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ฌาลัลล์เอนหลังพิงเก้าอี้สูดลมหายใจลึกแผ่วเบา
สายตาเผลอทอดมองเพชรเม็ดสีฟ้าน้ำงาม ที่วางอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง
ก่อนที่ภาพของใครบางคน จะผุดขึ้นมาในห้วงความคิด คนที่ไม่ได้อยู่ในห้องนี้ แต่กลับมีตัวตนอยู่ในทุกการตัดสินใจของเขา
ฝั่งประเทศไทย
มาตาลดาลืมตาตื่นขึ้นในความเงียบงันของยามเช้ามืด แสงไฟจากรั้วบ้านอันกว้างขวางสีส้มอ่อน ลอดผ่านม่านหน้าต่างเข้ามา แทนที่แสงอาทิตย์ที่ยังมาไม่ถึง
เธอเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลา 03.00 น.
หัวใจเต้นแผ่วโดยไม่รู้สาเหตุ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าในวินาทีที่เธอตื่นจากห้วงนิทรา
อีกฟากหนึ่งของโลก ใครบางคนก็ยังไม่หลับเช่นกัน
มาตาลดาวางโทรศัพท์ลงที่เดิม ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะพึมพำกับตัวเอง
“วีแชทก็เงียบ…สายเรียกเข้าก็เงียบ แล้วฉันยังมาตื่นตอนตีสาม…เพื่อมานั่งคิดถึงคุณเนี่ยนะ
ไอ้คนใจร้าย…”
เธอหันไปมองตุ๊กตากระต่ายสีฟ้าที่วางอยู่บนโต
