ตอนที่ 69
เช้าวันถัดมา
ธาวินขอตัวกลับกรุงเทพฯ บ้านสวนเงียบสงบมีแม่บ้านสองคนคอยดูแล มาตาลดายิ้มบางๆ ให้เขา
“ไว้เจอกันนะคะ…หลังจากที่มาตาลสบายใจแล้ว”
ธาวินยิ้มบางๆ
"ครับ ถ้าต้องการเพื่อนโทรหาผมนะครับ"
รถเคลื่อนออกไปช้าๆ ทิ้งเธอไว้กับเช้าวันใหม่
และหัวใจที่ต้องเริ่มเยียวยาตัวเองอีกครั้ง
29 วันผ่านไป
เพล๊ง!!
เสียงแก้วน้ำกระแทกผนังแตกกระจาย เศษแก้วร่วงหล่นเกลื่อนพื้นห้องพักฟื้น ฌาลัลล์ยืนอยู่กลางห้อง
กรามแข็งตึง ดวงตาคมแดงก่ำ จ้องมือตัวเองแน่นราวกับจะบดขยี้ทุกอย่างตรงหน้า
“หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้…”
เสียงอัตโนมัติดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหมือนมีดกรีดลงกลางหัวใจ เขาหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างคนใกล้คลั่งมือกำโทรศัพท์แน่น
“การุณ…”
เสียงทุ้มต่ำ เย็นเฉียบ
“ไปเรียกไอ้หมอมานี่”
การุณชะงักหัวใจหล่นวูบ
“ฉันจะออกจากโรงพยาบาล”
“ฉันจะไปตามหาเมียฉัน”
คำว่าเมียหลุดออกมาชัดถ้อย
