ตอนที่ 37
ร่างบางสวยไม่แพ้กันทั้งสองคนนั่งลงที่ โต๊ะ 3
แทบจะในเวลาเดียวกัน เด็กเสิร์ฟก็ยกไวน์ยี่ห้อเดิม แต่เป็นขวดใหม่เอี่ยมมาวางลงตรงหน้า
มาตาลดากำลังจะอ้าปากเอ่ย
“เอ่อ…พวกเรายังไม่ได้...”
แต่ยังไม่ทันพูดจบ มายมิ้น ผู้จัดการร้านและเพื่อนสาวคนเก่งของเธอ ก็เดินเข้ามาพอดี สายตาทั้งสองประสานกัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างแทบจะทันที
“เห้ย…มาตาล!”
มายมิ้นอุทานเสียงดัง
“ฉันคิดว่าเธอตุ้ยแย่ไปแล้วซะอีกนะ อีกสองวันจะครบเจ็ดวัน ฉันยังคิดเลยว่าจะไปทำบุญให้เธอดีไหม!”
ได้ยินแบบนั้น มาตาลดาแทบสำลัก
“ปากเสีย!”
เธอชี้หน้าเพื่อน
“ฉันอายุยืนย่ะ แล้วฉันจะกลับมาคิดบัญชีกับเธอให้หนักๆ เลยด้วย”
ก่อนจะหรี่ตามองอย่างเคืองๆ
“หนุ่มโฮสต์คืนนั้นน่ะ เขาเป็นเจ้าของผับ แต่เธอไม่ยอมบอกฉัน!”
มายมิ้นรีบยกมือขึ้นเถียง
“ก็เธอไม่ฟังใครเลย ฉันตะโกนแทบคอแตก!”
ก่อนจะถอนหายใจ
“เอาเถอะ…เธอปลอดภัยก็ดีแล้ว ลอดมา
